Α. Εξατομίκευση
Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Αυτό σημαίνει ότι η δική σας στενοχώρια, το άγχος ή η αϋπνία δεν είναι ακριβώς ίδια με κανενός άλλου. Πριν προχωρήσετε σε μια αγωγή «ίδια με του φίλου», είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Βιολογικές παράμετροι, ψυχολογικά βιώματα και πιεστικές συνθήκες συνθέτουν ένα ψυχολογικό προφίλ μοναδικό για κάθε άνθρωπο. Κάντε λοιπόν τη δική σας ξεχωριστή συνεδρία.
Β. Συναισθηματική προσέγγιση
Συχνά, όταν σκεφτόμαστε μια ψυχική διαταραχή, μένουμε στο πιο «ηχηρό» περιεχόμενο της σκέψης ή της συμπεριφοράς και το χαρακτηρίζουμε παράλογο. Όμως το άγχος, η δυσφορία, η στενοχώρια, η ανησυχία και ο φόβος που βιώνει το άτομο είναι πραγματικά. Είναι συναισθήματα που, ως προς την ποιότητά τους, μπορεί να νιώσει οποιοσδήποτε άνθρωπος — έστω με διαφορετική ένταση. Αυτό δίνει ελπίδα ότι μπορούν να διαχειριστούν και δημιουργεί κοινό πεδίο συνεννόησης για μια θεραπευτική σχέση με στόχο την ανακούφιση. Η αλλαγή σκέψης ή συμπεριφοράς δεν γίνεται από θέση αυθεντίας, αλλά μέσα από ανθρώπινη στάση κατανόησης και υποστήριξης, με τη βοήθεια αγωγής όπου χρειάζεται και με ψυχοεκπαιδευτικές/ψυχοθεραπευτικές τεχνικές.
Γ. Θεραπευτικό πλάνο
Η έναρξη μιας αγωγής δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας θεραπείας. Τα ψυχιατρικά φάρμακα δεν είναι «ντόπα»: δεν λαμβάνονται για να «ανεβάσουν» τη διάθεση ή απλώς για να ηρεμήσει κανείς, αλλά ως υποβοήθηση σε ψυχολογικές και συμπεριφορικές αλλαγές. Είναι σημαντικό να εντάσσονται σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο με κοινή στόχευση θεραπευτή και θεραπευόμενου. Στην καλύτερη περίπτωση, συνδυάζονται με ψυχοεκπαίδευση και ψυχοθεραπευτικές στρατηγικές, που αποτυπώνουν τη θεραπευτική στόχευση και επιταχύνουν τα θετικά αποτελέσματα.
