Συχνές Ερωτήσεις

Η αγοραφοβία είναι μια αγχώδης διαταραχή που εκδηλώνεται με έντονο φόβο σε καταστάσεις όπου το άτομο νιώθει παγιδευμένο ή χωρίς εύκολη έξοδο. Συχνά οδηγεί σε αποφυγή δημόσιων χώρων, μετακινήσεων ή πλήθους και μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή λειτουργικότητα.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν έντονο άγχος, κρίσεις πανικού, ταχυπαλμία και ιδρώτα όταν το άτομο βρίσκεται σε ανοιχτούς χώρους ή πλήθος. Συχνά συνοδεύεται από αποφυγή καταστάσεων που προκαλούν φόβο και μειωμένη κοινωνική δραστηριότητα.

Οι αιτίες είναι πολυπαραγοντικές και περιλαμβάνουν γενετική προδιάθεση, προηγούμενες κρίσεις πανικού και περιβαλλοντικό στρες. Ψυχολογικοί και βιολογικοί παράγοντες μπορούν να συμβάλλουν στην εμφάνιση και τη διατήρηση της διαταραχής.

Η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία με τεχνικές έκθεσης θεωρείται αποτελεσματική και συχνά βοηθά στη μείωση της αποφυγής και του άγχους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, υπό ιατρική επίβλεψη, μπορεί να χρησιμοποιηθούν φάρμακα ως συμπληρωματική υποστήριξη.

Αν το άγχος περιορίζει τις καθημερινές σας δραστηριότητες, προκαλεί συχνές κρίσεις πανικού ή επηρεάζει τη λειτουργικότητά σας, καλό είναι να αναζητήσετε αξιολόγηση από ειδικό. Έγκαιρη υποστήριξη μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής και την ανταπόκριση στη θεραπεία.

Δείξτε κατανόηση, αποφύγετε να υποτιμάτε τους φόβους και ενθαρρύνετε μικρά, σταθερά βήματα προς την έκθεση στις αποφεύγοντες καταστάσεις. Προσφέρετε συναισθηματική υποστήριξη και προτείνετε επαγγελματική βοήθεια όταν χρειάζεται.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Αν αντιμετωπίζετε σοβαρά συμπτώματα ή κίνδυνο, επικοινωνήστε με επαγγελματία υγείας ή υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Η άνοια είναι ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από προοδευτική μείωση των νοητικών λειτουργιών, όπως η μνήμη, η σκέψη και η κρίση. Επηρεάζει την ικανότητα του ατόμου να πραγματοποιεί καθημερινές δραστηριότητες και συχνά συνοδεύεται από αλλαγές στη συμπεριφορά.

Συχνά συμπτώματα είναι η απώλεια βραχυπρόθεσμης μνήμης, η δυσκολία στην οργάνωση ή στο σχεδιασμό, τα προβλήματα λόγου και η αποπροσανατολισμός. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν αλλαγές στην προσωπικότητα, στη διάθεση και στην ικανότητα λήψης αποφάσεων.

Η άνοια μπορεί να προκληθεί από διάφορες αιτίες, όπως η νόσος Alzheimer, αγγειακές βλάβες, νευροεκφυλιστικές παθήσεις και ορισμένες μεταβολικές ή φαρμακευτικές καταστάσεις. Συχνά πρόκειται για πολυπαραγοντικό φαινόμενο όπου συνυπάρχουν διαφορετικοί παράγοντες.

Δεν υπάρχει πάντα ριζική θεραπεία για όλες τις μορφές άνοιας, αλλά υπάρχουν θεραπείες που μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων και να καθυστερήσουν την εξέλιξη. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει φαρμακευτικές παρεμβάσεις, μη φαρμακευτικές προσεγγίσεις και υποστηρικτικά μέτρα για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Απευθυνθείτε σε γιατρό όταν παρατηρείτε επίμονη ή προοδευτική επιδείνωση της μνήμης ή όταν οι αλλαγές επηρεάζουν την καθημερινότητα. Η έγκαιρη αξιολόγηση μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση της αιτίας και στην επιλογή κατάλληλων παρεμβάσεων.

Οι φροντιστές μπορούν να προσφέρουν δομημένη ρουτίνα, σαφείς οδηγίες και ένα ασφαλές, οικείο περιβάλλον για να μειώσουν τη σύγχυση. Επίσης είναι σημαντικό να ζητούν υποστήριξη, να φροντίζουν τη δική τους υγεία και να ενημερώνονται για τεχνικές διαχείρισης συμπεριφοράς.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας ή συμπτωμάτων, συμβουλευτείτε εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία.

Είναι μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα μοτίβα παραβίασης των δικαιωμάτων των άλλων, έλλειψη ενσυναίσθησης και παρορμητική ή απατηλή συμπεριφορά. Συνήθως εμφανίζεται στην εφηβεία ή νωρίς στην ενήλικη ζωή.

Συχνά εμφανίζονται παραβατική συμπεριφορά, ψευδολογία, απάτη, επιθετικότητα και απουσία μεταμέλειας ή ευθύνης. Τα συμπτώματα και η βαρύτητα διαφέρουν ανά άτομο.

Τα αίτια είναι πολύπαραγοντικά και περιλαμβάνουν γενετική προδιάθεση, νευροβιολογικούς παράγοντες και δυσμενείς εμπειρίες παιδικής ηλικίας όπως παραμέληση ή κακοποίηση. Το κοινωνικό περιβάλλον και οι σχέσεις συμβάλλουν επίσης στην ανάπτυξη της διαταραχής.

Η διάγνωση γίνεται από εξειδικευμένο ψυχίατρο ή κλινικό ψυχολόγο μέσω εμπεριστατωμένης αξιολόγησης και εφαρμογής διαγνωστικών κριτηρίων (π.χ. DSM-5). Δεν πρέπει να βασίζεται σε αυτοδιάγνωση ή μη επαγγελματικές πηγές.

Η κύρια προσέγγιση είναι η ψυχοθεραπεία, με έμφαση στην εκμάθηση δεξιοτήτων, στη διαχείριση συμπεριφοράς και στις σχέσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται φάρμακα για την αντιμετώπιση επιμέρους συμπτωμάτων όπως η επιθετικότητα ή η κατάθλιψη.

Σε άμεσο κίνδυνο επικοινωνήστε αμέσως με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ή με τοπικές γραμμές βοήθειας. Αναζητήστε υποστήριξη από επαγγελματίες και το δίκτυό σας, και εφαρμόστε αυστηρά όρια για την προστασία της ασφάλειάς σας.

Η πορεία είναι μεταβλητή· η βελτίωση εξαρτάται από τη σοβαρότητα, την έγκαιρη παρέμβαση και το κίνητρο για αλλαγή. Με κατάλληλη θεραπεία και υποστήριξη πολλά άτομα μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργικότητά τους.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία.

Πρόκειται για ένα διαρκές μοτίβο κοινωνικής αποφυγής, έντονης ευαισθησίας στην κριτική και φόβου απόρριψης που επηρεάζει τη λειτουργικότητα. Τα άτομα συχνά περιορίζουν τις σχέσεις και τις ευκαιρίες λόγω αυτού του φόβου.

Συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν αποφυγή κοινωνικών καταστάσεων, χαμηλή αυτοεκτίμηση, υπερβολικό άγχος για κριτική και δυσκολία στο να εμπιστευτούν ή να πλησιάσουν άλλους. Αυτά τα μοτίβα μπορούν να επηρεάσουν την εργασία, τις σχέσεις και την καθημερινότητα.

Η συστολή είναι συχνά παροδική ή εξαρτώμενη από την κατάσταση, ενώ η αποφυκτική διαταραχή είναι σταθερό και εκτεταμένο μοτίβο που προκαλεί σημαντική δυσλειτουργία. Στην Αποφυκτική Διαταραχή ο φόβος απόρριψης οδηγεί σε συστηματική αποφυγή και περιορισμό της ζωής.

Ναι, η ψυχοθεραπεία όπως η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία και οι θεραπείες σχέσεων/ομάδας έχουν δείξει αποτελέσματα. Φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για συμπτώματα όπως άγχος ή κατάθλιψη, αλλά η χρήση τους καθορίζεται από επαγγελματία υγείας.

Εάν οι κοινωνικές δυσκολίες ή το άγχος επηρεάζουν την εργασία, τις σχέσεις ή την καθημερινότητα, αξίζει να συμβουλευτείτε έναν ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Η έγκαιρη αξιολόγηση και υποστήριξη μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής.

Προοδευτική έκθεση σε κοινωνικές καταστάσεις, εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων και τεχνικές χαλάρωσης μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του άγχους. Η θέσπιση μικρών, ρεαλιστικών στόχων και η αναζήτηση υποστήριξης από φίλους ή ομάδες ενισχύουν την αυτοπεποίθηση.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Εάν ανησυχείτε για την ψυχική σας υγεία, αναζητήστε βοήθεια από εξειδικευμένο επαγγελματία.

Είναι μια κατάσταση όπου το άτομο νιώθει αποσύνδεση ή ξένωση από τον εαυτό του, τα συναισθήματα ή τις σκέψεις του. Συχνά συνοδεύεται από αίσθηση ότι οι εμπειρίες δεν είναι πραγματικές ή ότι παρακολουθεί τον εαυτό του από έξω.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν αίσθημα αποξένωσης από το σώμα ή τις σκέψεις, μειωμένα ή επίπεδα συναισθήματα, και αίσθηση «μη ρεαλισμού». Μπορεί επίσης να εμφανίζεται δυσκολία συγκέντρωσης και έντονη ανησυχία σχετικά με τις εμπειρίες αυτές.

Οι αιτίες δεν είναι απολύτως σαφείς, αλλά συνδέονται με έντονο στρες, τραύμα, κρίσεις άγχους και νευροβιολογικούς παράγοντες. Συχνά λειτουργεί ως μηχανισμός προστασίας σε περιόδους υπερβολικής φόρτισης.

Σε αποπροσωποποίηση το άτομο συνήθως διατηρεί την επαφή με την πραγματικότητα και καταλαβαίνει ότι οι εμπειρίες του είναι αλλοιωμένες. Στην ψύχωση η κρίση της πραγματικότητας μπορεί να είναι εξασθενημένη και να υπάρχουν ψευδαισθήσεις ή παρανοήσεις.

Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια εάν τα συμπτώματα διαρκούν, παρεμβαίνουν στην καθημερινότητα ή προκαλούν έντονη αγωνία. Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο βοηθούν τεχνικές γείωσης, ελεγχόμενη αναπνοή, τακτικός ύπνος και αποφυγή ουσιών που επιδεινώνουν τα συμπτώματα.

Υπάρχουν θεραπείες όπως ψυχοθεραπεία (π.χ. CBT ή θεραπείες εστιασμένες στο τραύμα) και τεχνικές αυτοβοήθειας που μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο ειδικός μπορεί να προτείνει φαρμακοθεραπεία ή συνδυασμό προσεγγίσεων, ανάλογα με τις ανάγκες του ατόμου.

Η αποσυνδετική αμνησία είναι μια κατάσταση όπου ένα άτομο δεν μπορεί να θυμηθεί σημαντικές προσωπικές πληροφορίες, συνήθως μετά από έντονο στρες ή τραυματικό γεγονός. Η απώλεια μνήμης αφορά κυρίως αυτοβιογραφικά στοιχεία και δεν οφείλεται απαραίτητα σε οργανική βλάβη του εγκεφάλου.

Συχνά εμφανίζονται κενά μνήμης για σημαντικά προσωπικά γεγονότα, σύγχυση σχετικά με την ταυτότητα ή το παρελθόν και δυσκολία στην ανάκληση συγκεκριμένων περιόδων της ζωής. Μπορεί επίσης να παρατηρηθούν αλλαγές στη διάθεση και απομάκρυνση από κοινωνικές δραστηριότητες.

Συχνά σχετίζεται με σοβαρό ψυχολογικό στρες ή τραύμα, όπως βία, καταστροφές ή έντονα συναισθηματικά γεγονότα. Οι ψυχολογικοί μηχανισμοί αποσύνδεσης (dissociation) παίζουν σημαντικό ρόλο, ενώ πρέπει να αποκλειστούν και οργανικές αιτίες από ιατρό.

Η αξιολόγηση γίνεται από επαγγελματία ψυχικής υγείας σε συνδυασμό με ιατρικό/νευρολογικό έλεγχο για να αποκλειστούν άλλες αιτίες. Ζητήστε άμεσα βοήθεια αν δεν μπορείτε να θυμηθείτε βασικά στοιχεία ζωής, έχετε έντονη δυσλειτουργία ή κίνδυνο για τον εαυτό σας.

Η θεραπεία επικεντρώνεται στην ψυχοθεραπεία, όπως ενσωμάτωση αναμνήσεων και τεχνικές διαχείρισης του στρες, ενώ η υποστηρικτική φροντίδα βοηθά στην επανένταξη της καθημερινότητας. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν φάρμακα για άμεσα συμπτώματα όπως άγχος ή κατάθλιψη, πάντα υπό ιατρική επίβλεψη.

Η αποσυνδετική αμνησία συνήθως αφορά επιλεκτική απώλεια προσωπικών αναμνήσεων μετά από ψυχολογικό γεγονός και δεν ακολουθεί την προοδευτική γνωστική έκπτωση που βλέπουμε στις νευροεκφυλιστικές νόσους. Η διαφοροδιάγνωση γίνεται με ιατρική και ψυχιατρική εκτίμηση.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Εάν έχετε ανησυχίες για τη μνήμη ή την ψυχική σας υγεία, απευθυνθείτε σε εξειδικευμένο επαγγελματία.

Η αποσυνδετική φυγή είναι μια μορφή αποσύνδεσης όπου ένα άτομο μετακινείται προσωρινά και μπορεί να μην θυμάται το παρελθόν του ή βασικές πληροφορίες για την ταυτότητά του. Συχνά σχετίζεται με έντονο στρες ή τραυματικά γεγονότα.

Συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν αιφνίδια απομάκρυνση από το περιβάλλον, απώλεια μνήμης για προσωπικές πληροφορίες και σύγχυση σχετικά με την ταυτότητα. Μπορεί επίσης να παρατηρηθούν αλλαγές στη συμπεριφορά ή στην καθημερινή λειτουργικότητα.

Συνήθως σχετίζεται με σοβαρό ψυχολογικό στρες ή τραυματικά γεγονότα, αλλά οι αιτίες ποικίλλουν ανά άτομο. Παράγοντες όπως έντονη πίεση, απώλεια ή βία μπορούν να συμβάλλουν στην εμφάνισή της.

Εξασφαλίστε πρώτα την ασφάλεια του ατόμου και επικοινωνήστε με τις τοπικές υπηρεσίες υγείας ή έκτακτης ανάγκης για υποστήριξη. Παρέχετε ήρεμη παρουσία και αποφύγετε να κάνετε ιατρική ή ψυχιατρική διάγνωση μόνοι σας.

Η υποστήριξη συνήθως περιλαμβάνει επαγγελματική ψυχοθεραπεία, ασφάλεια και σταθεροποίηση καθώς και κοινωνική στήριξη. Η θεραπεία προσαρμόζεται στις ανάγκες του ατόμου και μπορεί να εστιάσει στην επεξεργασία τραύματος και στην ενίσχυση δεξιοτήτων αντιμετώπισης.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για αξιολόγηση και εξατομικευμένη υποστήριξη, απευθυνθείτε σε επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για αξιόπιστη αξιολόγηση και καθοδήγηση, επικοινωνήστε με εξειδικευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Είναι μια διαταραχή συγκέντρωσης ελέγχου των εκρήξεων θυμού με επαναλαμβανόμενα, δυσανάλογα ξεσπάσματα έντονης επιθετικότητας ή θυμού. Τα επεισόδια είναι πιο συχνά και έντονα από ό,τι θα αναμέναμε σε παρόμοιες καταστάσεις.

Ξεσπάσματα έντονου θυμού, φωνές, φυσική επιθετικότητα ή βανδαλισμός αντικειμένων είναι συχνά συμπτώματα. Μεταξύ των επεισοδίων το άτομο μπορεί να αισθάνεται ενοχές ή ντροπή για τη συμπεριφορά του.

Η διάγνωση γίνεται από εξειδικευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας με κλινική συνέντευξη και εκτίμηση ιστορικού. Αυτό το υλικό δεν αντικαθιστά επαγγελματική εκτίμηση ή διάγνωση.

Οι αιτίες είναι πολυπαραγοντικές και μπορεί να περιλαμβάνουν γενετικούς, νευροβιολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Τραυματικά γεγονότα, χρόνια στρες ή συνυπάρχουσες ψυχικές διαταραχές μπορούν επίσης να συμβάλλουν.

Συνηθίζονται ψυχοθεραπευτικές μέθοδοι όπως η Γνωστική-Συμπεριφορική Θεραπεία και τεχνικές ελέγχου θυμού, ενώ σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να προταθούν φάρμακα υπό ιατρική επίβλεψη. Αν υπάρχει κίνδυνος για τη σωματική ασφάλεια, ζητήστε άμεσα επαγγελματική βοήθεια.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για εξατομικευμένη εκτίμηση και αντιμετώπιση, επικοινωνήστε με ειδικό ψυχικής υγείας.

Η διαταραχή προσαρμογής είναι μια συναισθηματική ή συμπεριφορική αντίδραση σε ένα σαφές στρεσογόνο γεγονός ή αλλαγή στη ζωή. Προκαλεί δυσκολίες στην καθημερινή λειτουργία και τα συναισθήματα διαρκούν συνήθως λίγους μήνες μετά το στρες.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν δυσκολία στη διάθεση, άγχος, θλίψη, θυμό, απομόνωση και αλλαγές στον ύπνο ή στην όρεξη. Μπορεί επίσης να υπάρχει μειωμένη απόδοση στην εργασία ή στις σχέσεις.

Συμβάντα όπως απώλεια, διαζύγιο, οικονομικά προβλήματα, απώλεια εργασίας ή σοβαρή ασθένεια μπορεί να προκαλέσουν διαταραχή προσαρμογής. Η έκταση της αντίδρασης εξαρτάται από το άτομο και το πλαίσιο.

Η αξιολόγηση γίνεται από επαγγελματία ψυχικής υγείας μέσω συνέντευξης που εξετάζει τα συμπτώματα, τη χρονική σχέση με το στρεσογόνο γεγονός και την επίπτωση στη λειτουργικότητα. Ο ειδικός αποφασίζει αν πληρούνται τα κριτήρια για διαταραχή προσαρμογής και αν χρειάζεται παρέμβαση.

Η ψυχοθεραπεία, όπως η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία και η υποστηρικτική θεραπεία, είναι συχνά αποτελεσματική για τη βελτίωση της προσαρμογής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να συσταθεί φαρμακευτική αγωγή για βραχυχρόνια ανακούφιση συμπτωμάτων μαζί με ψυχοθεραπεία.

Αναζητήστε άμεσα βοήθεια αν τα συμπτώματα επηρεάζουν σοβαρά την καθημερινότητά σας ή αν έχετε σκέψεις αυτοτραυματισμού ή αυτοκτονίας. Επικοινωνήστε με επαγγελματία ψυχικής υγείας ή με υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Δυσυπνία (αϋπνία) είναι η δυσκολία να κοιμηθείτε, να παραμείνετε κοιμισμένοι ή ο μη αναζωογονητικός ύπνος. Μπορεί να είναι παροδική ή χρόνια και να επηρεάζει την καθημερινή λειτουργικότητα.

Συνηθισμένες αιτίες περιλαμβάνουν στρες, άγχος, κατάθλιψη, αλλαγές στον κιρκάδιο ρυθμό, κακή υγιεινή ύπνου και ορισμένα φάρμακα ή ιατρικές παθήσεις. Συχνά συνυπάρχουν περισσότεροι από ένας παράγοντες.

Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια αν η δυσυπνία παραμένει πάνω από μερικές εβδομάδες, επηρεάζει την εργασία ή τις σχέσεις, ή προκαλεί χρόνια κόπωση και δυσκολία συγκέντρωσης. Επικοινωνήστε άμεσα με ειδικό αν έχετε σκέψεις αυτοτραυματισμού ή αυτοκτονίας.

Διατηρήστε σταθερό πρόγραμμα ύπνου, αποφύγετε καφεΐνη και ηλεκτρονικές οθόνες πριν τον ύπνο και προσέξτε το περιβάλλον (σκοτάδι, ήσυχο, άνετη θερμοκρασία). Δοκιμάστε χαλαρωτικές τεχνικές όπως βαθιές αναπνοές, χαλάρωση μυών ή ήπια άσκηση πριν την ώρα του ύπνου.

Συχνά προτείνονται μη φαρμακευτικές προσεγγίσεις όπως η Γνωστική-Συμπεριφορική Θεραπεία για την αϋπνία (CBT-I) και βελτίωση της υγιεινής ύπνου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας ειδικός μπορεί να συζητήσει φαρμακευτικές ή συμπληρωματικές επιλογές υπό ιατρική επίβλεψη.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για εξατομικευμένη αξιολόγηση και θεραπευτικό σχέδιο, συμβουλευτείτε εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για προσωπική αξιολόγηση και κατάλληλη αντιμετώπιση απευθυνθείτε σε επαγγελματία υγείας.

Είναι μια διατροφική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας συνοδευόμενα από αίσθημα απώλειας ελέγχου. Συνήθως δεν ακολουθούνται συμπεριφορές καθαρισμού όπως στον εμετό.

Τα συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν κατανάλωση πολύ μεγάλης ποσότητας φαγητού σε σύντομο χρόνο, αίσθημα έλλειψης ελέγχου, ντροπή ή ενοχή μετά το επεισόδιο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί συναισθηματική ανησυχία, κρυψίνοια και σωματική δυσφορία.

Πολλαπλοί παράγοντες μπορούν να συμβάλλουν, όπως ψυχολογικό στρες, συναισθηματικές δυσκολίες, αυστηρός περιορισμός στη διατροφή και βιολογικοί παράγοντες. Η αλληλεπίδραση γενετικών, περιβαλλοντικών και συμπεριφορικών στοιχείων είναι συχνή.

Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία (π.χ. γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία), διατροφική συμβουλευτική και ενίοτε φαρμακευτική υποστήριξη. Ο εξατομικευμένος σχεδιασμός από επαγγελματία υγείας είναι σημαντικός.

Αν τα επεισόδια είναι συχνά, προκαλούν έντονο άγχος ή επηρεάζουν την καθημερινότητά σας, είναι ώριμη στιγμή να αναζητήσετε βοήθεια. Επίσης συμβουλευτείτε επαγγελματία εάν νιώθετε κατάθλιψη, αυτοαπομόνωση ή προβλήματα υγείας.

Δοκιμάστε τεχνικές αυτοηρεμίας όπως βαθιές αναπνοές, σύντομο περπάτημα ή επικοινωνία με κάποιο υποστηρικτικό άτομο. Αποφύγετε τον αυτοκαταλογισμό και, αν είναι δυνατόν, σχεδιάστε μικρά, ισορροπημένα γεύματα και στρατηγικές πρόληψης μαζί με έναν ειδικό.

Είναι μια διαταραχή στην οποία το άτομο βιώνει επίμονη και υπερβολική ανησυχία για διάφορα θέματα. Μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή λειτουργία και την ποιότητα ζωής.

Συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν συνεχή ανησυχία, κόπωση και δυσκολία συγκέντρωσης. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν προβλήματα ύπνου, μυϊκή ένταση και ευερεθιστότητα. Τα συμπτώματα διαφέρουν σε ένταση και διάρκεια ανά άτομο.

Δεν υπάρχει ένας μοναδικός αιτιολογικός παράγοντας· προσδιορίζεται από βιολογικούς, ψυχολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Συμβάντα στρες ή χρόνιοι παράγοντες πίεσης μπορούν να επιδεινώσουν την κατάσταση.

Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία, όπως Γνωστική-Συμπεριφορική Θεραπεία, και σε ορισμένες περιπτώσεις φαρμακευτική υποστήριξη υπό ιατρική επίβλεψη. Τεχνικές χαλάρωσης, άσκηση και βελτίωση υγιεινών συνηθειών βοηθούν συμπληρωματικά. Η θεραπεία προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε ατόμου.

Αναζητήστε βοήθεια όταν τα συμπτώματα παρεμβαίνουν στην εργασία, τις σχέσεις ή την καθημερινότητα. Σε περίπτωση σκέψεων αυτοβλάβης ή έντονης κρίσης, ζητήστε άμεσα επείγουσα βοήθεια ή επικοινωνήστε με επαγγελματία υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για ατομική αξιολόγηση και θεραπευτικές επιλογές συμβουλευτείτε εξειδικευμένο επαγγελματία.

Η διαταραχή μετατροπής είναι μια κατάσταση όπου ψυχολογικό στρες εκδηλώνεται με σωματικά συμπτώματα χωρίς σαφή οργανική αιτία. Τα συμπτώματα συχνά μοιάζουν νευρολογικά αλλά δεν εξηγούνται από νευρολογική βλάβη.

Συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν απώλεια κινητικότητας, αδυναμία, μουδιάσματα, επεισόδια απώλειας συνείδησης ή σπασμοειδείς κινήσεις. Η ένταση και η διάρκεια ποικίλλουν ανά άτομο.

Η εκτίμηση βασίζεται σε κλινική αξιολόγηση και στον αποκλεισμό οργανικών αιτίων μέσω κατάλληλων εξετάσεων. Συχνά απαιτείται συνεργασία νευρολόγου και ειδικού ψυχικής υγείας.

Συχνά εμπλέκεται ψυχολογικό στρες, τραυματικά γεγονότα ή δυσκολίες στην επεξεργασία συναισθημάτων. Δεν υπάρχει πάντα μία μοναδική αιτία και οι παράγοντες διαφέρουν ανά άτομο.

Η αντιμετώπιση συνήθως περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία (π.χ. CBT), φυσιοθεραπεία για την αποκατάσταση λειτουργίας και υποστήριξη για συννοσηρές καταστάσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται φάρμακα για συννοσηρές διαταραχές και η προσέγγιση είναι εξατομικευμένη.

Ζητήστε ιατρική αξιολόγηση εάν εμφανιστούν ξαφνικά νευρολογικά συμπτώματα, εάν τα συμπτώματα επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα ή προκαλούν έντονη ανησυχία. Σε νέα ή σοβαρή συμπτωματολογία απαιτείται επείγουσα εκτίμηση.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας συμβουλευτείτε ειδικό ψυχικής υγείας ή επαγγελματία υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Εάν έχετε ανησυχίες για την υγεία σας, απευθυνθείτε σε επαγγελματία υγείας.

Είναι μια κατάσταση όπου επίμονος ή επαναλαμβανόμενος πόνος προκαλεί σημαντική δυσλειτουργία και δεν εξηγείται αποκλειστικά από σαφή οργανική βλάβη. Συχνά επηρεάζονται και ψυχολογικοί παράγοντες που ενισχύουν την εμπειρία του πόνου.

Κύριο σύμπτωμα είναι ο διαρκής ή επαναλαμβανόμενος πόνος που επηρεάζει την καθημερινότητα. Συχνά συνοδεύεται από κόπωση, άγχος, προβλήματα ύπνου και αποφυγή δραστηριοτήτων.

Η αξιολόγηση γίνεται από επαγγελματίες υγείας μέσω λεπτομερούς ιατρικού και ψυχιατρικού ιστορικού, κλινικής εξέτασης και κατά περίπτωση εργαστηριακών εξετάσεων. Στόχος είναι να αποκλειστούν οργανικά αίτια και να εκτιμηθούν ψυχοκοινωνικοί παράγοντες.

Συνήθως εφαρμόζεται συνδυασμός ψυχοθεραπείας (όπως CBT), φυσιοθεραπείας και, όταν ενδείκνυται, φαρμακευτικής αγωγής. Η προσέγγιση εξατομικεύεται και επικεντρώνεται στη διαχείριση συμπτωμάτων και στη βελτίωση λειτουργικότητας.

Ζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν ο πόνος είναι πολύ έντονος, συνοδεύεται από νέα νευρολογικά συμπτώματα, υψηλό πυρετό ή άλλα σημεία που απειλούν τη ζωή. Αν ο πόνος επιμένει ή επιδεινώνεται και επηρεάζει σοβαρά την καθημερινότητα, επικοινωνήστε με τον γιατρό ή ειδικό ψυχικής υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για επαγγελματική βοήθεια απευθυνθείτε σε εξειδικευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Είναι όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μοτίβα αστάθειας στη σκέψη, την ταυτότητα και τη συμπεριφορά που επηρεάζουν τις σχέσεις και την καθημερινή λειτουργία. Η περιγραφή αυτή είναι γενική και χρειάζεται αξιολόγηση από ειδικό.

Συχνά εμφανίζονται έντονες διακυμάνσεις στη διάθεση, δυσκολίες στη διαχείριση θυμού, προβλήματα στη διατήρηση σταθερών σχέσεων και αίσθημα κενού. Τα συμπτώματα διαφέρουν ανά άτομο και μόνο επαγγελματική αξιολόγηση μπορεί να τα διευκρινίσει.

Οι αιτίες μπορεί να περιλαμβάνουν βιολογικούς, ψυχολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως τραυματικές εμπειρίες στην παιδική ηλικία. Συχνά πρόκειται για συνδυασμό παραγόντων και όχι για μία μοναδική αιτία.

Η θεραπεία στηρίζεται κυρίως σε ψυχοθεραπείες προσαρμοσμένες στις ανάγκες του ατόμου και μπορεί να συμπληρώνεται με φαρμακευτική υποστήριξη για συγκεκριμένα συμπτώματα. Ο κατάλληλος σχεδιασμός θεραπείας γίνεται από εξειδικευμένο επαγγελματία.

Χρήσιμες πρακτικές είναι τεχνικές αυτο-ηρεμίας όπως βαθιές αναπνοές, προσωρινή απομάκρυνση από προκλητικές καταστάσεις και επικοινωνία με υποστηρικτικά άτομα. Αν υπάρχει κίνδυνος βλάβης στον εαυτό ή σε άλλους, ζητήστε άμεσα επαγγελματική βοήθεια ή επικοινωνήστε με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Αναζητήστε βοήθεια εάν τα συμπτώματα επηρεάζουν την καθημερινότητα, την εργασία ή τις σχέσεις σας, ή αν έχετε σκέψεις αυτοβλάβης. Ο ειδικός μπορεί να προσφέρει αξιολόγηση, θεραπευτικό σχέδιο και συνεχή υποστήριξη.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας ή συμπτωμάτων, συμβουλευτείτε εξειδικευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Η διπολική διαταραχή είναι μια ψυχική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από εναλλαγές στη διάθεση μεταξύ μανίας ή υπομανίας και κατάθλιψης. Επηρεάζει την ενέργεια, τη σκέψη και την καθημερινή λειτουργικότητα του ατόμου.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν έντονες μεταβολές στη διάθεση όπως περίοδοι υπερβολικής ενέργειας ή ευφορίας και περίοδοι βαθιάς θλίψης. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν αλλαγές στον ύπνο, στην όρεξη, στη συγκέντρωση και στη λειτουργικότητα.

Οι ακριβείς αιτίες δεν είναι πλήρως κατανοητές, αλλά φαίνεται να εμπλέκονται γενετικοί, βιολογικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Συνήθως πρόκειται για συνδυασμό παραγόντων και όχι για έναν μόνο λόγο.

Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ψυχοθεραπεία και υποστηρικτικά προγράμματα διαχείρισης. Το θεραπευτικό σχέδιο προσαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ατόμου από εξειδικευμένο επαγγελματία.

Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια αν οι μεταβολές της διάθεσης επηρεάζουν την ασφάλεια, την εργασία ή τις σχέσεις σας, ή αν έχετε σκέψεις αυτοκτονίας. Σε κρίσιμες καταστάσεις επικοινωνήστε άμεσα με υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ή με επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Δείξτε κατανόηση, ενθαρρύνετε τη συνέχιση της θεραπείας και βοηθήστε στη διατήρηση σταθερής ρουτίνας, ύπνου και λήψης φαρμάκων. Μάθετε για τη διαταραχή, σεβαστείτε τα όρια του ατόμου και προσφέρετε πρακτική υποστήριξη όταν χρειάζεται.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας για την ψυχική σας υγεία, συμβουλευτείτε έναν εξειδικευμένο επαγγελματία.

Η δυσθυμική διαταραχή (επίμονη καταθλιπτική διαταραχή) χαρακτηρίζεται από χρόνια, ήπια έως μέτρια κατάθλιψη που διαρκεί για χρόνια. Τα συμπτώματα είναι λιγότερο έντονα από την οξεία κατάθλιψη αλλά διαρκούν περισσότερο και επηρεάζουν την καθημερινότητα.

Συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν μόνιλη μελαγχολία, απώλεια ενδιαφέροντος, κόπωση, διαταραχές ύπνου ή όρεξης και μειωμένη αυτοεκτίμηση. Τα συμπτώματα είναι συνήθως επίμονα και μπορούν να επηρεάσουν τις σχέσεις και την εργασία.

Συνδυασμός βιολογικών, γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων μπορεί να συμβάλει, όπως έντονο ή χρόνιο στρες και οικογενειακό ιστορικό. Η ακριβής αιτία διαφέρει ανά άτομο.

Αν τα συμπτώματα επηρεάζουν την καθημερινότητα, τις σχέσεις ή την εργασία, ή αν έχετε σκέψεις αυτοβλάβης, αναζητήστε άμεσα επαγγελματική βοήθεια. Επίσης συμβουλευτείτε έναν γιατρό ή ψυχολόγο αν τα συμπτώματα διαρκούν μήνες.

Υπάρχουν αποτελεσματικές προσεγγίσεις όπως ψυχοθεραπεία, υποστήριξη και σε ορισμένες περιπτώσεις φαρμακευτική αγωγή, ανάλογα με την περίπτωση. Η κατάλληλη θεραπεία πρέπει να καθορίζεται από εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Εάν έχετε σοβαρές ανησυχίες για την ψυχική σας υγεία, συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία υγείας.

Ειδική φοβία είναι ένας έντονος, διαρκής και υπερβολικός φόβος για ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση, όπως ύψη, έντομα ή αεροπλάνα. Ο φόβος αυτός συχνά οδηγεί σε αποφυγή και σημαντική δυσφορία στην καθημερινή ζωή.

Συχνά συμπτώματα είναι έντονο άγχος ή πανικός μπροστά στο ερέθισμα, φυσικά σημάδια όπως ταχυπαλμία και εφίδρωση, καθώς και επιμονή στην αποφυγή του ερεθίσματος. Τα συμπτώματα μπορεί να επηρεάζουν την εργασία, τις σχέσεις ή τις καθημερινές δραστηριότητες.

Η εμφάνιση συνδέεται συχνά με συνδυασμό γενετικών παραγόντων, προηγούμενων αρνητικών εμπειριών και μαθημένης αντίδρασης σε έναν κίνδυνο. Οι ακριβείς αιτίες διαφέρουν από άτομο σε άτομο.

Αναζητήστε βοήθεια όταν ο φόβος περιορίζει τις καθημερινές σας δραστηριότητες, προκαλεί επαναλαμβανόμενες κρίσεις άγχους ή δυσκολεύει τη λειτουργικότητά σας. Ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας μπορεί να αξιολογήσει την κατάσταση και να προτείνει κατάλληλη υποστήριξη.

Θεραπείες με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα περιλαμβάνουν τη γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία με τεχνικές έκθεσης και επανεκπαίδευσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συζητηθεί συμπτωματική φαρμακευτική υποστήριξη σε συνεργασία με γιατρό.

Χρήσιμα μέτρα είναι η βαθιά, ελεγχόμενη αναπνοή, ασκήσεις γείωσης για να εστιάσετε στο παρόν και η αποφυγή ουσιών που επιδεινώνουν το άγχος. Αν συμβαίνει συχνά, σκεφτείτε να συζητήσετε ένα σχέδιο αντιμετώπισης με έναν επαγγελματία.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Αν έχετε ανησυχίες σχετικά με την υγεία σας, συμβουλευτείτε έναν ειδικό ψυχικής υγείας ή επαγγελματία υγείας.

Η επιλόχεια κατάθλιψη είναι μια μορφή κατάθλιψης που μπορεί να εμφανιστεί μετά τον τοκετό και επηρεάζει τη διάθεση, την ενέργεια και τη λειτουργικότητα. Είναι πιο σοβαρή και παρατεταμένη από το συνηθισμένο «baby blues» και απαιτεί συχνά υποστήριξη από επαγγελματίες.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν επίμονη θλίψη, απώλεια ενδιαφέροντος, έντονη κόπωση, προβλήματα ύπνου ή όρεξης και άγχος. Αν υπάρχουν σκέψεις αυτοκτονίας ή σοβαρή παύση σύνδεσης με το μωρό, ζητήστε άμεσα επείγουσα βοήθεια.

Μπορεί να εμφανιστεί λίγες εβδομάδες έως μερικούς μήνες μετά τον τοκετό, αλλά οι χρόνοι διαφέρουν ανά άτομο. Χωρίς κατάλληλη υποστήριξη μπορεί να διαρκέσει μήνες, ενώ με θεραπεία τα συμπτώματα συχνά βελτιώνονται.

Τα "baby blues" είναι συχνά, ήπια και συνήθως υποχωρούν μέσα σε δύο εβδομάδες μετά τη γέννηση. Η επιλόχεια κατάθλιψη είναι πιο έντονη, διαρκεί περισσότερο και επηρεάζει σοβαρά την καθημερινή λειτουργία.

Μιλήστε με τον γιατρό σας, τον παιδίατρο ή έναν ψυχικής υγείας για αξιολόγηση και υποστήριξη. Αναζητήστε επίσης υποστήριξη από οικογένεια και φίλους και ενημερωθείτε για διαθέσιμες θεραπείες.

Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία, υποστήριξη ομάδων και σε ορισμένες περιπτώσεις φαρμακοθεραπεία, πάντα υπό την καθοδήγηση ειδικού. Ο σχεδιασμός θεραπείας προσαρμόζεται στις ανάγκες του κάθε ατόμου.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για προσωπική αξιολόγηση και καθοδήγηση απευθυνθείτε σε εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας.

Πρόκειται για φαινόμενο όπου ψευδείς πεποιθήσεις ή ψευδαισθήσεις ενός ατόμου μεταδίδονται και υιοθετούνται από άλλο ή άλλα άτομα. Συνήθως εμφανίζεται σε πολύ στενές ή απομονωμένες σχέσεις.

Κύριο σύμπτωμα είναι η κοινή, ανθεκτική ψευδής πεποίθηση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα άτομα. Συνοδεύεται συχνά από κοινωνική απομόνωση, συναισθηματική εναρμόνιση και αλλαγές στη συμπεριφορά ή τη λειτουργικότητα.

Συχνά σχετίζεται με πολύ στενές, εξαρτητικές σχέσεις και κοινωνική απομόνωση. Επιβαρυντικοί παράγοντες μπορεί να είναι η υπάρχουσα ψυχική ασθένεια σε ένα μέλος της σχέσης, το χρόνιο άγχος ή το υψηλό επίπεδο σύγκλισης απόψεων.

Η διαχείριση περιλαμβάνει επαγγελματική αξιολόγηση και συχνά τον προσωρινό ή μόνιμο διαχωρισμό των εμπλεκόμενων. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία, υποστήριξη και σε ορισμένες περιπτώσεις φαρμακευτική αγωγή υπό την επίβλεψη ειδικού.

Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια εάν οι κοινές πεποιθήσεις προκαλούν βλάβη, κινδύνους για την ασφάλεια ή σημαντική δυσλειτουργία στην καθημερινότητα. Σε περιπτώσεις άμεσου κινδύνου, απευθυνθείτε άμεσα σε υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ή ψυχικής υγείας.

Προληπτικά βοηθά η κοινωνική υποστήριξη, η ενημέρωση και η έγκαιρη παρέμβαση σε περιπτώσεις έντονου στρες ή αλλαγών στη συμπεριφορά. Η τακτική επαγγελματική παρακολούθηση για άτομα με γνωστή ψυχική νόσο μπορεί επίσης να μειώσει τον κίνδυνο.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας για την ψυχική σας υγεία, απευθυνθείτε σε επαγγελματία.

Είναι μια μορφή καταθλιπτικής διαταραχής με επαναλαμβανόμενο εποχικό πρότυπο, συνήθως εμφανίζεται το φθινόπωρο ή τον χειμώνα. Χαρακτηρίζεται από αλλαγές στη διάθεση και στη λειτουργικότητα που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο.

Συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν επίμονη θλίψη, κόπωση, αυξημένη ανάγκη για ύπνο, αλλαγές στην όρεξη και μειωμένο ενδιαφέρον για καθημερινές δραστηριότητες. Κάποιοι άνθρωποι παρουσιάζουν δυσκολία συγκέντρωσης και κοινωνική απομάκρυνση.

Συνήθως εμφανίζεται κατά τους σκοτεινούς μήνες (φθινόπωρο/χειμώνας) και βελτιώνεται την άνοιξη ή το καλοκαίρι. Η διάρκεια και η σοβαρότητα διαφέρουν ανά άτομο.

Παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν οικογενειακό ιστορικό καταθλίψεων, γεωγραφικό πλάτος με λιγότερο φως, προηγούμενες καταθλιπτικές επεισόδια και ατομικές διαφορές στην ευαισθησία στο φως. Οι γυναίκες και οι νεότεροι ενήλικες φαίνεται να έχουν υψηλότερη συχνότητα.

Συνηθισμένες προσεγγίσεις περιλαμβάνουν φωτεινή θεραπεία, ψυχοθεραπεία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, φαρμακευτική αγωγή. Αυτοφροντίδα όπως τακτική άσκηση, έκθεση σε φυσικό φως και σταθερό πρόγραμμα ύπνου μπορεί να βοηθήσει. Συζητήστε με επαγγελματία για εξατομικευμένο πλάνο.

Αν τα συμπτώματα επηρεάζουν την καθημερινότητά σας, την εργασία ή τις σχέσεις, ή αν έχετε σκέψεις αυτοτραυματισμού/αυτοκτονίας, αναζητήστε άμεσα βοήθεια από ιατρό ή υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Σε περίπτωση κρίσης επικοινωνήστε με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια για εξατομικευμένη αξιολόγηση και υποστήριξη.

Είναι μια διαταραχή προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από έντονη ανάγκη για φροντίδα και εξάρτηση από άλλους. Συχνά προκαλεί δυσκολία στην αυτόνομη λήψη αποφάσεων και φόβο εγκατάλειψης.

Συνηθίζονται η υπερβολική ανάγκη για έγκριση, δυσκολία να μένει κάποιος μόνος, φοβία απόρριψης και υποτακτική συμπεριφορά στις σχέσεις. Μπορεί επίσης να εμφανίζεται χαμηλή αυτοπεποίθηση και δυσκολία στην ανάληψη ευθυνών.

Η αξιολόγηση γίνεται από ειδικούς ψυχικής υγείας μέσω κλινικής συνέντευξης και χρήσης κριτηρίων διαγνωστικών κατευθυντήριων. Ο επαγγελματίας θα διερευνήσει ιστορικό, λειτουργικότητα και συμπεριφορές πριν προτείνει θεραπεία.

Η ψυχοθεραπεία (π.χ. γνωστικοσυμπεριφορική ή διάχυτη θεραπεία σχέσης) είναι η κύρια προσέγγιση και μπορεί να βελτιώσει δεξιότητες αυτονομίας και σχέσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται φάρμακα για τη διαχείριση συγκεκριμένων συμπτωμάτων και υποστηρικτικές παρεμβάσεις.

Προσφέρετε σταθερή υποστήριξη, σαφή όρια και ενθαρρύνετε την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας. Φροντίστε επίσης τη δική σας ψυχική υγεία και αναζητήστε υποστήριξη όταν χρειάζεται.

Οι φοβίες είναι επίμονοι και υπερβολικοί φόβοι απέναντι σε συγκεκριμένα αντικείμενα ή καταστάσεις. Συχνά προκαλούν αποφυγή και σημαντική δυσφορία που επηρεάζει την καθημερινότητα.

Ο φόβος είναι φυσιολογική αντίδραση σε πιθανό κίνδυνο, ενώ η φοβία είναι έντονη και μη αναλογική αντίδραση που επιμένει παρά την απουσία πραγματικού κινδύνου. Η φοβία συνήθως περιορίζει τη λειτουργικότητα και προκαλεί έντονο άγχος.

Συμπτώματα όπως έντονη ανησυχία, σωματικές αντιδράσεις (π.χ. παλμοί, ιδρώτας), και επιμονή της αποφυγής μπορεί να υποδηλώνουν φοβία. Αν αυτά τα συμπτώματα επηρεάζουν σημαντικά τη ζωή σας, ίσως χρειάζεται αξιολόγηση από ειδικό.

Σκεφτείτε επαγγελματική βοήθεια όταν ο φόβος περιορίζει την εργασία, τις σχέσεις ή την καθημερινότητα ή προκαλεί έντονη αναστάτωση. Ένας ειδικός ψυχικής υγείας μπορεί να προσφέρει αξιολόγηση και προτάσεις αντιμετώπισης.

Συχνά χρησιμοποιούνται ψυχοθεραπείες όπως η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία και τεχνικές έκθεσης, οι οποίες στοχεύουν στη μείωση της αποφυγής και του άγχους. Σε ορισμένες περιπτώσεις συζητούνται και φαρμακευτικές επιλογές σε συνεργασία με ειδικό.

Μικρά, σταδιακά βήματα έκθεσης στο φοβικό ερέθισμα, τεχνικές χαλάρωσης και υποστήριξη από κοντινά πρόσωπα μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση. Για πιο επίμονα ή έντονα συμπτώματα, συμβουλευτείτε επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας για την υγεία σας, απευθυνθείτε σε ειδικό.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Εάν έχετε ανησυχίες για την ψυχική σας υγεία, επικοινωνήστε με επαγγελματία υγείας.

Η ΙΔΔΠ χαρακτηρίζεται από εμμονή στην τελειότητα, αυστηρούς κανόνες και έλεγχο που επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργία. Τα άτομα μπορεί να είναι ιδιαίτερα τελειομανή, εμμονικά με τη λεπτομέρεια και άκαμπτα σε σχέσεις και εργασία.

Συνηθισμένα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν υπερβολική ενασχόληση με τάξη και κανόνες, τελειομανία που καθυστερεί ολοκλήρωση εργασιών και δυσκολία στην ανάθεση καθηκόντων. Επίσης μπορεί να παρατηρείται συναισθηματική ψυχρότητα ή ακαμψία στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Η ΙΔΔΠ αφορά σταθερά χαρακτηριστικά προσωπικότητας όπως τελειομανία και έλεγχο, ενώ η OCD περιλαμβάνει επαναλαμβαντικές ιδέες και τελετουργικά που προκαλούν άγχος. Οι δύο καταστάσεις μπορεί να συνυπάρχουν, αλλά έχουν διαφορετικό κέντρο και θεραπευτική προσέγγιση.

Συχνά χρησιμοποιείται ψυχοθεραπεία όπως γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία και θεραπείες επικεντρωμένες στην προσωπικότητα για να βελτιώσουν ευελιξία και δεξιότητες σχέσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, φαρμακευτική αγωγή μπορεί να συζητηθεί από ψυχίατρο ως συμπληρωματικό μέσο.

Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια αν τα χαρακτηριστικά αυτά επηρεάζουν σημαντικά την εργασία, τις σχέσεις ή την καθημερινή λειτουργία. Ειδικός ψυχικής υγείας μπορεί να αξιολογήσει την κατάσταση και να προτείνει κατάλληλη υποστήριξη.

Η κατηγορία ΙΔΨ αφορά γενικά θέματα ψυχικής υγείας, υποστήριξη και πληροφορίες για συναισθηματικές δυσκολίες. Παρέχει οδηγίες για πρόσβαση σε υπηρεσίες και βασικές στρατηγικές αυτοβοήθειας.

Αν τα συμπτώματα επηρεάζουν καθημερινή λειτουργικότητα, σχέσεις ή εργασία, είναι σκόπιμο να απευθυνθείτε σε επαγγελματία. Επίσης ζητήστε άμεση βοήθεια εάν υπάρχουν σκέψεις αυτοβλάβης ή κίνδυνος για εσάς ή άλλους.

Υπάρχουν ψυχολόγοι, ψυχίατροι, ψυχοθεραπευτές, σύμβουλοι και κοινωνικοί λειτουργοί που προσφέρουν διαφορετικές υπηρεσίες. Κάθε ειδικός έχει διαφορετικό ρόλο, όπως αξιολόγηση, θεραπεία ή φαρμακευτική αγωγή.

Δοκιμάστε απλές τεχνικές αυτορρύθμισης όπως βαθιές αναπνοές, σύντομο περπάτημα ή επικοινωνία με κοντινό πρόσωπο. Αν τα συμπτώματα είναι σοβαρά ή επιμένουν, αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια.

Η ψυχοθεραπεία συνήθως περιλαμβάνει συστηματικές συνεδρίες με στόχους και τεχνικές που ορίζονται από τον θεραπευτή και τον θεραπευόμενο. Η διάρκεια και η προσέγγιση διαφέρουν ανάλογα με τις ανάγκες και το είδος της θεραπείας.

Οι συνεδρίες είναι γενικά εμπιστευτικές και οι επαγγελματίες τηρούν τους κανόνες προστασίας προσωπικών δεδομένων. Υπάρχουν εξαιρέσεις όταν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για εσάς ή άλλους, όπου απαιτείται ανάμειξη για την ασφάλεια.

Αναζητήστε άμεσα βοήθεια καλώντας τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ή μια γραμμή βοήθειας κρίσης στην περιοχή σας. Ενημερώστε κοντινά πρόσωπα και, αν είναι δυνατόν, παραμείνετε σε ασφαλές περιβάλλον μέχρι να φτάσει βοήθεια.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Μη διστάσετε να συμβουλευτείτε έναν εξειδικευμένο επαγγελματία εάν έχετε ανησυχίες για την ψυχική σας υγεία.

Η κατάθλιψη είναι μια συναισθηματική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επίμονη θλίψη, απώλεια ενδιαφέροντος και μειωμένη ενέργεια. Μπορεί να επηρεάσει σκέψη, συμπεριφορά και σωματικές λειτουργίες. Δεν είναι απλώς «κακή διάθεση».

Συμπτώματα περιλαμβάνουν επίμονη θλίψη, απώλεια ενδιαφέροντος ή ευχαρίστησης, αλλαγές στην όρεξη και στον ύπνο, κόπωση και δυσκολία συγκέντρωσης. Τα συμπτώματα διαφέρουν σε βαρύτητα και διάρκεια ανά άτομο.

Ζητήστε επαγγελματική βοήθεια εάν τα συμπτώματα επηρεάζουν την καθημερινότητα, τις σχέσεις ή την ικανότητα εργασίας, ή αν υπάρχουν σκέψεις αυτοβλάβης. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης επικοινωνήστε άμεσα με υπηρεσίες υγείας ή κρίσης.

Υπάρχουν αποτελεσματικές επιλογές όπως ψυχοθεραπεία (π.χ. γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία), φαρμακευτική αγωγή και συνδυαστικές προσεγγίσεις. Η κατάλληλη θεραπεία πρέπει να επιλέγεται σε συνεργασία με επαγγελματία υγείας.

Καθημερινές συνήθειες όπως τακτική άσκηση, επαρκής ύπνος, υγιεινή διατροφή και κοινωνική υποστήριξη μπορούν να βελτιώσουν τη διάθεση. Μικρά βήματα και σταθερές ρουτίνες βοηθούν, αλλά δεν αντικαθιστούν την επαγγελματική συμβουλή όταν χρειάζεται.

Ακούστε χωρίς κριτική, δείξτε κατανόηση και ενθαρρύνετε το άτομο να αναζητήσει επαγγελματική βοήθεια. Προσφέρετε πρακτική βοήθεια και ενημερωθείτε για το πώς να ανταποκριθείτε σε κρίσιμες καταστάσεις.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Αναζητήστε επαγγελματική αξιολόγηση για εξατομικευμένη φροντίδα.

Η κλεπτομανία είναι μια διαταραχή ελέγχου των παρορμήσεων που χαρακτηρίζεται από επανειλημμένες, ανεπιθύμητες παρορμήσεις να κλέψει αντικείμενα που δεν χρειάζεται. Τα άτομα συνήθως βιώνουν έντονη ένταση πριν και προσωρινή ανακούφιση μετά την πράξη.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν επανειλημμένες κλοπές χωρίς σαφές οικονομικό κίνητρο, έντονη τάση πριν και ανακούφιση μετά, και αίσθημα ενοχής ή ντροπής. Οι συμπεριφορές αυτές προκαλούν δυσφορία ή λειτουργική έκπτωση στην καθημερινότητα.

Οι αιτίες δεν είναι πλήρως κατανοητές και πιθανόν περιλαμβάνουν βιολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Συχνά συνυπάρχουν με άγχος, κατάθλιψη ή άλλες διαταραχές ελέγχου παρορμήσεων.

Αναζητήστε βοήθεια αν οι παρορμήσεις προκαλούν έντονη δυσφορία, νομικά προβλήματα ή προβλήματα στη δουλειά και στις σχέσεις. Ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας μπορεί να αξιολογήσει την κατάσταση και να προτείνει κατάλληλη υποστήριξη.

Η ψυχοθεραπεία, ειδικά η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία, μπορεί να είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των παρορμήσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις εξετάζονται και φαρμακευτικές επιλογές ή ομαδική υποστήριξη ως συμπλήρωμα.

Παρέχετε μη κριτική υποστήριξη, ενθαρρύνετε την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας και βοηθήστε στη δημιουργία ασφαλών ορίων. Αποφύγετε τη στιγματοποίηση και μην ενθαρρύνετε ή καλύπτετε τις κλοπές.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανάγκης επικοινωνήστε με επαγγελματία υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας απευθυνθείτε σε εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας.

Η κοινωνική φοβία, ή κοινωνικό άγχος, είναι έντονος φόβος ή ανησυχία σε κοινωνικές καταστάσεις όπου κάποιος φοβάται την κριτική ή την ταπείνωση. Μπορεί να επηρεάζει την καθημερινότητα, την εργασία και τις σχέσεις.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν ισχυρό άγχος πριν ή κατά τη διάρκεια κοινωνικών συναντήσεων, αποφυγή καταστάσεων, εφίδρωση, τρέμουλο, ταχυκαρδία και δυσκολία στην ομιλία. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι σωματικά και ψυχολογικά και να ποικίλλουν σε ένταση.

Αν το άγχος επηρεάζει σημαντικά την εργασία, τις σπουδές, τις σχέσεις ή την καθημερινή λειτουργικότητα, αξίζει να αναζητήσετε επαγγελματική αξιολόγηση. Ένας γιατρός ή ψυχολόγος μπορεί να προτείνει κατάλληλες παρεμβάσεις και υποστήριξη.

Κοινές προσεγγίσεις περιλαμβάνουν γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία με τεχνικές έκθεσης και εκπαίδευση στις κοινωνικές δεξιότητες. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να προταθεί φαρμακευτική αγωγή υπό την επίβλεψη ιατρού.

Να είστε υποστηρικτικοί, να μην πιέζετε για γρήγορη αλλαγή και να ενθαρρύνετε ήρεμη επικοινωνία. Προσφέρετε βοήθεια στο να βρει επαγγελματική υποστήριξη ή να συνοδεύσετε τον/την σε ένα ραντεβού αν το επιθυμεί.

Χρησιμοποιήστε τεχνικές βαθιάς αναπνοής και σύντομες ασκήσεις χαλάρωσης, ετοιμαστείτε πρακτικά για την κατάσταση και χωρίστε στόχους σε μικρά βήματα. Η προοδευτική έκθεση σε φοβικές καταστάσεις με υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει σταδιακά.

Η κρίση πανικού είναι μια ξαφνική, έντονη αίσθηση φόβου ή δυσφορίας συνοδευόμενη από φυσικά συμπτώματα όπως ταχυκαρδία, δυσκολία στην αναπνοή και εφίδρωση. Συνήθως κορυφώνεται μέσα σε λίγα λεπτά και είναι προσωρινή.

Συνηθισμένα συμπτώματα είναι η ταχυπαλμία, το αίσθημα ασφυξίας, το τρέμουλο, η ζάλη και ο έντονος φόβος απώλειας ελέγχου ή θανάτου. Τα συμπτώματα διαφέρουν ανά άτομο και μπορεί να διαρκέσουν λίγα λεπτά έως μισή ώρα.

Προσπάθησε να αναπνεύσεις αργά και βαθιά, εστιάζοντας σε ήρεμη εκπνοή και σε σταθερό ρυθμό αναπνοής. Μετακινήσου σε ένα ήσυχο μέρος αν μπορείς και υπενθύμισε στον εαυτό σου ότι τα συμπτώματα είναι προσωρινά και θα υποχωρήσουν.

Η τακτική άσκηση, ο καλός ύπνος, ο περιορισμός της καφεΐνης και οι τεχνικές χαλάρωσης βοηθούν στη μείωση της συχνότητας. Η εκμάθηση δεξιοτήτων διαχείρισης άγχους και η συμβουλευτική με επαγγελματία επίσης μπορούν να είναι αποτελεσματικές.

Ζήτησε βοήθεια αν οι κρίσεις είναι συχνές, παρεμβαίνουν στην καθημερινότητά σου ή προκαλούν έντονο άγχος. Ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας μπορεί να αξιολογήσει την κατάσταση και να προτείνει κατάλληλες επιλογές υποστήριξης.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Εάν έχεις ανησυχίες για την υγεία σου, επικοινώνησε με έναν ειδικό.

Υποχρεωτική αποποίηση: Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Αναζητήστε επαγγελματική αξιολόγηση και υποστήριξη από ειδικό υγείας.

Είναι μια χρόνια διαταραχή της διάθεσης με επαναλαμβανόμενες, ήπιες εναλλαγές ανάμεσα σε υπομανιακά και καταθλιπτικά συμπτώματα. Οι διακυμάνσεις είναι λιγότερο σοβαρές από αυτές της διπολικής διαταραχής αλλά μπορεί να επηρεάζουν την καθημερινότητα.

Μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένη ενέργεια, ευερεθιστότητα και μειωμένη ανάγκη ύπνου στις υπομανιακές φάσεις και θλίψη, απώλεια ενδιαφέροντος ή κόπωση στις καταθλιπτικές φάσεις. Τα συμπτώματα είναι συνήθως πιο ήπια και διαρκούν για μήνες.

Η κυκλοθυμία είναι γενικά πιο ήπια και έχει πιο σταθερή, μακροχρόνια πορεία χωρίς βαριά μανιακά ή μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια. Η διάγνωση και η θεραπεία απαιτούν αξιολόγηση από ειδικό.

Αν οι εναλλαγές διάθεσης επηρεάζουν την εργασία, τις σχέσεις ή την ασφάλειά σας, ή αν έχετε σκέψεις αυτοτραυματισμού, ζητήστε άμεσα επαγγελματική βοήθεια. Συζητήστε με γιατρό ή ψυχολόγο για αξιολόγηση και σχέδιο υποστήριξης.

Η ψυχοθεραπεία, όπως η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία, και η ψυχοεκπαίδευση είναι συχνά βοηθητικές, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να προταθούν φάρμακα σύμφωνα με την κρίση ειδικού. Η θεραπεία προσαρμόζεται στις ανάγκες του ατόμου και απαιτεί συνεργασία με επαγγελματία.

Διατηρήστε σταθερή ρουτίνα ύπνου, τακτική άσκηση, περιορισμό αλκοόλ και ουσιών και τεχνικές διαχείρισης στρες. Η παρακολούθηση της διάθεσης και η υποστήριξη από κοντινά άτομα βοηθούν στην έγκαιρη αναγνώριση αλλαγών.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή σοβαρών συμπτωμάτων, επικοινωνήστε με επαγγελματία υγείας ή τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Ένα μανιακό επεισόδιο χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστα υψηλή ή ευερέθιστη διάθεση, αυξημένη ενέργεια και μειωμένη ανάγκη για ύπνο. Συνοδεύεται συχνά από παρορμητική συμπεριφορά και αλλαγή στην καθημερινή λειτουργία.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν υπερβολική ομιλία, γρήγορες σκέψεις, υπερβολική αυτοπεποίθηση ή ευερεθιστότητα και αυξημένη δραστηριότητα. Μπορεί να εμφανιστούν μειωμένος ύπνος, παρορμητικές αποφάσεις και δυσκολία συγκέντρωσης.

Τα μανιακά επεισόδια έχουν πολλαπλές αιτίες, όπως γενετική προδιάθεση, βιολογικοί παράγοντες και περιβαλλονικό στρες. Επίσης, ορισμένα φάρμακα ή ουσίες μπορεί να πυροδοτήσουν ή να επιδεινώσουν συμπτώματα.

Αναζητήστε βοήθεια αν τα συμπτώματα επηρεάζουν σοβαρά την καθημερινή λειτουργία, υπάρχει κίνδυνος για τον εαυτό ή άλλους ή εμφανίζεται ψύχωση. Συμβουλευτείτε όποιον παρέχει υπηρεσίες ψυχικής υγείας ή επικοινωνήστε με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχει άμεσος κίνδυνος.

Η αντιμετώπιση συχνά περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή όπως σταθεροποιητές διάθεσης ή αντιψυχωσικά, σε συνδυασμό με ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο θεραπείας προσαρμόζεται εξατομικευμένα από επαγγελματία υγείας.

Διατηρήστε ηρεμία, φροντίστε για την ασφάλεια του ατόμου και αποφύγετε τις συγκρούσεις ή τις πιέσεις. Ενθαρρύνετε την επικοινωνία με επαγγελματία υγείας και καλέστε βοήθεια αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος.

Είναι μια περίοδος έντονης υποτονίας της διάθεσης και απώλειας ενδιαφέροντος ή ευχαρίστησης που διαρκεί συνήθως πάνω από δύο εβδομάδες. Συνοδεύεται συχνά από αλλαγές στον ύπνο, την όρεξη, την ενέργεια και στη συγκέντρωση.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν επίμονο θλιμμένο συναίσθημα, απώλεια ενδιαφέροντος, κόπωση, αλλαγές στον ύπνο ή την όρεξη, μειωμένη συγκέντρωση και αισθήματα ενοχής. Σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζονται και σκέψεις αυτοκτονίας ή αποκλεισμός από καθημερινές δραστηριότητες.

Η διάγνωση γίνεται από επαγγελματία ψυχικής υγείας μέσω κλινικής συνέντευξης και αξιολόγησης των συμπτωμάτων και του ιστορικού. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν πολύπλευρες κλίμακες αξιολόγησης και, αν χρειάζεται, συνεργασία με άλλους ειδικούς.

Συχνές επιλογές είναι η ψυχοθεραπεία (π.χ. γνωσιακή-συμπεριφορική), η φαρμακευτική αγωγή με αντικαταθλιπτικά και ο συνδυασμός τους. Σε ανθεκτικές περιπτώσεις μπορεί να συζητηθούν και άλλες παρεμβάσεις υπό επίβλεψη ειδικού.

Ζητήστε βοήθεια αν τα συμπτώματα επηρεάζουν τη λειτουργικότητά σας, διαρκούν πάνω από δύο εβδομάδες ή υπάρχουν αυτοκτονικές σκέψεις. Σε περίπτωση άμεσου κινδύνου επικοινωνήστε αμέσως με υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ή γραμμές βοήθειας.

Ορισμένα μέτρα, όπως σταθερός ύπνος, τακτική σωματική δραστηριότητα, κοινωνική υποστήριξη και έγκαιρη ψυχοθεραπευτική παρέμβαση, μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο. Ωστόσο δεν υπάρχει πλήρης εγγύηση πρόληψης και η παρακολούθηση από ειδικό είναι χρήσιμη.

Αναζητήστε άμεσα βοήθεια από επαγγελματία υγείας ή επικοινωνήστε με τις τοπικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Ενημερώστε κάποιο κοντινό πρόσωπο και αποφύγετε να μείνετε μόνος/η μέχρι να λάβετε υποστήριξη.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Εάν χρειάζεστε βοήθεια ή έχετε ανησυχίες, συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Είναι μια ψυχική κατάσταση που μπορεί να εμφανιστεί μετά από σοβαρό τραυματικό γεγονός. Περιλαμβάνει επίμονη αναβίωση του τραύματος, αποφυγή και αυξημένη εγρήγορση.

Συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενες αναμνήσεις ή εφιάλτες, αποφυγή καταστάσεων που θυμίζουν το τραύμα και υπερδιέγερση. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανά άτομο και μπορεί να επηρεάσουν την καθημερινότητα.

Αν τα συμπτώματα επηρεάζουν την εργασία, τις σχέσεις ή την καθημερινή λειτουργία σας, καλό είναι να ζητήσετε επαγγελματική βοήθεια. Επικοινωνήστε με γιατρό ή ψυχολόγο για αξιολόγηση και καθοδήγηση.

Υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις όπως ψυχοθεραπεία και σε ορισμένες περιπτώσεις φαρμακευτική υποστήριξη. Η κατάλληλη επιλογή εξαρτάται από τις ανάγκες του κάθε ατόμου και απαιτεί αξιολόγηση από ειδικό.

Μικρές στρατηγικές όπως τεχνικές αναπνοής, σταθερή ρουτίνα ύπνου και κοινωνική υποστήριξη μπορούν να βοηθήσουν προσωρινά. Αυτές οι μέθοδοι δεν αντικαθιστούν την επαγγελματική θεραπεία αλλά μπορούν να ανακουφίσουν προσωρινά.

Υποχρεωτική αποποίηση: Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας απευθυνθείτε σε επαγγελματία υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε κάθε περίπτωση, συμβουλευτείτε ειδικό υγείας για εξατομικευμένη αξιολόγηση.

Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που επηρεάζει τη μνήμη, τη σκέψη και τη συμπεριφορά. Προκαλεί σταδιακή επιδείνωση των καθημερινών λειτουργιών και της ανεξαρτησίας.

Συνηθισμένα πρώιμα σημάδια είναι η απώλεια βραχυπρόθεσμης μνήμης, η σύγχυση σε οικείους χώρους και η δυσκολία στον λόγο ή στην οργάνωση. Η παρουσία αυτών των συμπτωμάτων δεν σημαίνει αυτόματα διάγνωση, οπότε ζητήστε ιατρική εκτίμηση αν ανησυχείτε.

Απευθυνθείτε σε γιατρό όταν τα προβλήματα μνήμης ή σκέψης επηρεάζουν την καθημερινή ζωή ή δημιουργούν ανησυχία. Ο γιατρός μπορεί να παραπέμψει σε νευρολόγο ή μνήμης για περαιτέρω αξιολόγηση.

Δεν υπάρχει προς το παρόν πλήρης ίαση για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Ωστόσο, υπάρχουν θεραπείες και παρεμβάσεις που μπορούν να βελτιώσουν τα συμπτώματα και την ποιότητα ζωής.

Δημιουργήστε σταθερές ρουτίνες, απλοποιήστε το περιβάλλον και χρησιμοποιήστε στήριξη μνήμης όπως σημειώσεις. Ζητήστε βοήθεια από επαγγελματίες, ομάδες υποστήριξης και φροντιστές για πρακτική και συναισθηματική βοήθεια.

Ο όρος αναφέρεται σε ένα ευρύ φάσμα συναισθηματικών δυσκολιών που προκαλούν ταλαιπωρία αλλά δεν συνεπάγονται απώλεια επαφής με την πραγματικότητα. Στη σύγχρονη κλινική πρακτική πολλές από αυτές τις καταστάσεις ταξινομούνται με πιο συγκεκριμένες διαγνωστικές ονομασίες, όμως ο γενικός όρος παραμένει χρήσιμος για την ενημέρωση και την ψυχοεκπαίδευση.

Συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν επίμονο άγχος, φοβίες, επαναλαμβανόμενες ή ενοχλητικές σκέψεις, σωματικά συμπτώματα όπως μυϊκή ένταση και διαταραχές ύπνου. Τα συμπτώματα ποικίλλουν σε βαρύτητα και τρόπο εκδήλωσης και μπορεί να επηρεάσουν την καθημερινή λειτουργικότητα.

Οι βασικές προσεγγίσεις περιλαμβάνουν ψυχοθεραπείες όπως η Γνωστική-Συμπεριφορική Θεραπεία, ψυχοδυναμικές ή διαπροσωπικές θεραπείες και, όταν χρειάζεται, φαρμακευτική υποστήριξη σε συνεργασία με ειδικό. Η επιλογή θεραπείας γίνεται εξατομικευμένα μετά από αξιολόγηση από επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Ναι, υπάρχουν πρακτικές που μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα και να αυξήσουν την αντοχή, όπως τεχνικές χαλάρωσης, τακτική άσκηση, υγιής ύπνος, διατήρηση ρουτίνας και κοινωνική υποστήριξη. Αυτές οι στρατηγικές συμπληρώνουν τη θεραπεία αλλά δεν την αντικαθιστούν.

Αναζητήστε βοήθεια όταν τα συμπτώματα παρεμβαίνουν στην εργασία, στις σχέσεις ή στην καθημερινή λειτουργία, ή όταν δεν μπορείτε να τα διαχειριστείτε με αυτοβοήθεια. Επίσης, αν έχετε σκέψεις αυτοκτονίας ή βρίσκεστε σε κρίση, ζητήστε άμεσα επαγγελματική ή επείγουσα βοήθεια.

Υπάρχουν γενετικοί παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν την ευαισθησία σε άγχος και συναισθηματικές δυσκολίες, αλλά η έκφραση τους επηρεάζεται σημαντικά από το περιβάλλον, το στρες, και εμπειρίες ζωής. Συνήθως πρόκειται για συνδυασμό биοψυχοκοινωνικών παραγόντων.

Ναι, τα παιδιά και οι έφηβοι μπορούν να εμφανίσουν συμπτώματα που αντιστοιχούν σε νευρωσιακά μοτίβα, όπως φοβίες, αγχώδεις διαταραχές ή προβλήματα προσαρμογής. Η έγκαιρη αξιολόγηση από παιδοψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο μπορεί να είναι καθοριστική για αποτελεσματική παρέμβαση.

Τα φάρμακα μπορεί να είναι χρήσιμα σε ορισμένες περιπτώσεις για την ανάσχεση συμπτωμάτων και τη βελτίωση της λειτουργικότητας, ειδικά όταν τα συμπτώματα είναι σοβαρά ή εμποδίζουν τη συμμετοχή στη ψυχοθεραπεία. Η απόφαση για φαρμακοθεραπεία λαμβάνεται πάντα από ειδικό και σε συνδυασμό με ψυχολογική υποστήριξη.

Είναι μια προσωπικότητα χαρακτηριζόμενη από επίμονη ανάγκη για προσοχή και έντονη συναισθηματική έκφραση. Οι άνθρωποι με αυτή την ιδιαιτερότητα συχνά συμπεριφέρονται θεατρικά και αναζητούν επιβεβαίωση.

Συχνά περιλαμβάνονται ανάγκη για συνεχή προσοχή, θεατρικότητα, υπερβολική εξάρτηση από την έγκριση των άλλων και επιφανειακές σχέσεις. Μπορεί επίσης να υπάρχει ευαισθησία στην απόρριψη και τάση για δραματικές αντιδράσεις.

Οι αιτίες είναι πολυπαραγοντικές και περιλαμβάνουν βιολογικούς, ψυχολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Συχνά σχετίζεται με πρότυπα ανατροφής και πρώιμες εμπειρίες.

Η αξιολόγηση γίνεται από εξειδικευμένο επαγγελματία μέσω κλινικής συνέντευξης και αξιολογήσεων προσωπικότητας. Η θεραπεία επικεντρώνεται κυρίως σε ψυχοθεραπεία, όπως η γνωστική-συμπεριφορική ή η ψυχοδυναμική, και σε συμπτωματική φαρμακευτική υποστήριξη όποτε χρειάζεται.

Αν τα συμπτώματα επηρεάζουν σοβαρά τη λειτουργικότητα, τις σχέσεις ή την καθημερινότητα, καλό είναι να επικοινωνήσετε με επαγγελματία ψυχικής υγείας. Η πρώιμη παρέμβαση μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής.

Δείξτε υπομονή και σαφή όρια, ενθαρρύνετε την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας και αποφύγετε την κριτική ή την περιφρόνηση. Η σταθερή, υποστηρικτική επικοινωνία βοηθά στη διαχείριση των σχέσεων.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Αν χρειάζεστε βοήθεια ή έχετε ανησυχίες, απευθυνθείτε σε επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία.

Το ντελίριο είναι οξεία διαταραχή της προσοχής και της αντίληψης με γρήγορη έναρξη και διακυμάνσεις μέσα στην ημέρα. Συχνά συνδέεται με υποκείμενη ιατρική κατάσταση ή φάρμακα.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν απότομη σύγχυση, μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης, αλλαγές στο επίπεδο εγρήγορσης και διαταραχές ύπνου. Η εικόνα μπορεί να αλλάζει γρήγορα μέσα σε ώρες ή ημέρες.

Συνηθισμένες αιτίες είναι μολύνσεις, μεταβολικές διαταραχές, παρενέργειες φαρμάκων, δηλητηριάσεις ή απόσυρση από ουσίες. Είναι πιο συχνό σε νοσηλευόμενους και ηλικιωμένους ασθενείς.

Η αντιμετώπιση επικεντρώνεται στην αναγνώριση και θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, καθώς και στην υποστηρικτική φροντίδα και παρακολούθηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται πολυεπιστημονική προσέγγιση υπό ιατρική επίβλεψη.

Αναζητήστε άμεσα βοήθεια αν εμφανιστεί απότομη σύγχυση, αλλαγή στο επίπεδο συνείδησης ή ταχύτατη επιδείνωση συμπτωμάτων. Η έγκαιρη εκτίμηση μπορεί να εντοπίσει σοβαρές υποκείμενες αιτίες.

Η πρόληψη περιλαμβάνει έγκαιρη διαχείριση υποκείμενων νόσων, τακτική επανεξέταση φαρμακευτικής αγωγής και καλή ενυδάτωση. Η παρακολούθηση σε ευάλωτους ασθενείς μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για επαγγελματική αξιολόγηση ή θεραπεία επικοινωνήστε με εξειδικευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Η ΟΔΠ είναι μια ψυχική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από ασταθή συναισθήματα, σχέσεις και αίσθηση του εαυτού. Μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής.

Συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις, φόβο εγκατάλειψης, παρορμητικότητα και δυσκολίες στη διατήρηση σχέσεων. Μπορεί επίσης να εμφανίζονται αυτοτραυματικές συμπεριφορές ή σκέψεις αυτοκτονίας.

Οι αιτίες είναι πολυπαραγοντικές και συνδυάζουν γενετικούς, νευροβιολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως τραυματικά βιώματα στην παιδική ηλικία. Δεν υπάρχει μία μοναδική αιτία.

Η διάγνωση γίνεται από εξειδικευμένο ψυχίατρο ή ψυχολόγο μέσω κλινικής αξιολόγησης και εφαρμογής διαγνωστικών κριτηρίων. Η αξιολόγηση βασίζεται στο ιστορικό, τα συμπτώματα και τη συμπεριφορική εικόνα του ατόμου.

Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία όπως η Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία (DBT) ή άλλες μορφές ψυχοθεραπείας, και μπορεί να συνδυαστεί με φαρμακευτική αγωγή για συμπτωματική ανακούφιση. Η προσέγγιση προσαρμόζεται στις ανάγκες του κάθε ατόμου.

Δείξτε συνέπεια, σαφή όρια και ενσυναίσθηση, ενώ ενθαρρύνετε την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας. Μάθετε για τη διαταραχή και προσφέρετε υποστήριξη χωρίς να αναλαμβάνετε θεραπευτικό ρόλο.

Σε περίπτωση κρίσης, αυτοτραυματισμού ή αυτοκτονικών ιδεών αναζητήστε άμεση βοήθεια από υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ή επικοινωνήστε με γραμμή βοήθειας για κρίσεις. Ενημερώστε το συντομότερο δυνατόν έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Η παραληρητική διαταραχή χαρακτηρίζεται από επίμονες, λανθασμένες πεποιθήσεις (παραληρήματα) που δεν αλλάζουν με την αντίθετη πληροφορία. Συχνά σχετίζεται με φόβο, καχυποψία ή την πεποίθηση ότι κάποιος σας βλάπτει ή σας παρακολουθεί.

Συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν επίμονη καχυποψία, αδικαιολόγητη ζήλια, αίσθηση διωγμού και δυσκολία στην εμπιστοσύνη άλλων. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να επηρεάζουν σημαντικά τις σχέσεις και την καθημερινή λειτουργία.

Οι αιτίες είναι συνήθως πολυπαραγοντικές, περιλαμβάνοντας βιολογικούς παράγοντες, ψυχολογικό στρες και περιβαλλοντικές επιδράσεις. Σε κάποιες περιπτώσεις σχετίζεται με άλλες ψυχικές ή σωματικές παθήσεις και με χρήση ουσιών.

Η θεραπεία συνήθως προσαρμόζεται στον κάθε άνθρωπο και μπορεί να περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία, φαρμακοθεραπεία και κοινωνική υποστήριξη. Η έγκαιρη αξιολόγηση από ειδικό βελτιώνει τις πιθανότητες διαχείρισης των συμπτωμάτων.

Αναζητήστε βοήθεια αν οι πεποιθήσεις σας επηρεάζουν την ασφάλεια, τις σχέσεις ή την ικανότητα να λειτουργείτε στην καθημερινότητα. Αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για εσάς ή άλλους, επικοινωνήστε άμεσα με έκτακτη ιατρική βοήθεια.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας επικοινωνήστε με επαγγελματία υγείας.

Η παρανοειδής διαταραχή προσωπικότητας χαρακτηρίζεται από επίμονη δυσπιστία και υπερβολική υποψία προς τους άλλους. Τα άτομα συχνά ερμηνεύουν ουδέτερες ή φιλικές ενέργειες ως απειλητικές ή κακόβουλες.

Συχνά παρατηρούνται υποψία ότι οι άλλοι εκμεταλλεύονται ή προδίδουν, δυσκολία στο να εμπιστευτούν, και υπερευαισθησία σε προσβολές. Μπορεί να υπάρχουν επίμονες αμφιβολίες για την πίστη ή τα κίνητρα των άλλων και εχθρική ή αποσυρμένη συμπεριφορά.

Οι αιτίες μπορεί να περιλαμβάνουν συνδυασμό γενετικών, βιολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως πρώιμες εμπειρίες δυσπιστίας ή τραύματος. Ο ακριβής μηχανισμός δεν είναι πλήρως κατανοητός και διαφέρει μεταξύ ατόμων.

Η ψυχοθεραπεία, όπως η γνωσιακή-συμπεριφορική ή η ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία, μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση της δυσπιστίας και των διαπροσωπικών δυσκολιών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διαχείριση συνοδών συμπτωμάτων όπως άγχος ή κατάθλιψη, πάντα υπό την επίβλεψη ειδικού.

Αν τα συμπτώματα επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινή λειτουργία, τις σχέσεις ή την εργασία, αξίζει να απευθυνθείτε σε επαγγελματία ψυχικής υγείας. Ένας ειδικός μπορεί να προσφέρει αξιολόγηση και να προτείνει κατάλληλη υποστήριξη.

Δείξτε συνέπεια, σεβασμό και σαφή επικοινωνία, αποφεύγοντας κριτική ή αιφνιδιασμούς που μπορεί να ενισχύσουν τη δυσπιστία. Ενθαρρύνετε σεβαστικά την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας και θέστε όρια που προστατεύουν και τις δύο πλευρές.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Επικοινωνήστε με ειδικό ψυχικής υγείας για εξατομικευμένη αξιολόγηση και καθοδήγηση.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία.

Είναι μια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά τζόγου που χαρακτηρίζεται από απώλεια ελέγχου και συνέπειες στην προσωπική, κοινωνική ή οικονομική ζωή. Μπορεί να περιλαμβάνει εμμονική σκέψη για το παιχνίδι και επιμονή παρά τις αρνητικές συνέπειες.

Σημεία περιλαμβάνουν συνεχή σκέψη για το παιχνίδι, ανεξέλεγκτα στοιχήματα, οικονομικά προβλήματα, ψέματα ή απόσυρση από κοινωνικές δραστηριότητες. Επίσης η απόπειρα ανάκτησης απωλειών και η δυσκολία διακοπής είναι συχνά ενδείξεις.

Πολλαπλοί παράγοντες συμβάλλουν, όπως ψυχολογική ευαισθησία, στρες, προβλήματα ελέγχου παρορμήσεων, και ευκολία πρόσβασης σε τυχερά παιχνίδια. Επίσης κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες μπορούν να επιδεινώσουν την κατάσταση.

Αναζητήστε βοήθεια όταν το παιχνίδι επηρεάζει αρνητικά τις σχέσεις, την εργασία ή τα οικονομικά σας. Επικοινωνήστε με γενικό ιατρό, ψυχολόγο ή υπηρεσίες απεξάρτησης και απευθυνθείτε αμέσως σε επείγουσα βοήθεια αν υπάρχει κίνδυνος αυτοτραυματισμού.

Παρέχετε συναισθηματική υποστήριξη, θέστε σαφή όρια και βοηθήστε στη διαχείριση οικονομικών (π.χ. περιορισμός πρόσβασης σε χρήματα). Ενθαρρύνετε την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας και συμμετοχή σε ομάδες υποστήριξης.

Η ψυχογενής ανορεξία (ανορεξία νευρική) είναι μια διατροφική διαταραχή με επίμονη απώλεια βάρους λόγω περιορισμού της τροφής και έντονου φόβου για αύξηση βάρους. Επηρεάζει τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία και χρειάζεται ολοκληρωμένη υποστήριξη.

Συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν σημαντική απώλεια βάρους, ακραίο περιορισμό θερμίδων, έντονη ανησυχία για το σωματικό βάρος και διαταραγμένη εικόνα σώματος. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν κόπωση, ζαλάδες και διαταραχές στον κύκλο ή στις ζωτικές λειτουργίες.

Η αιτιολογία είναι πολυπαραγοντική και συχνά περιλαμβάνει βιολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Στρες, τάσεις για τέλειοτητα και κοινωνικές πιέσεις σχετικά με το σώμα μπορούν να συμβάλλουν, χωρίς να υπάρχει μία μοναδική αιτία.

Η θεραπεία συνήθως απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση με ψυχοθεραπεία, διατροφική υποστήριξη και ιατρική παρακολούθηση. Το θεραπευτικό πλάνο προσαρμόζεται στις ανάγκες του ατόμου και παρακολουθείται στενά.

Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια όταν υπάρχει σημαντική απώλεια βάρους, προβλήματα σίτισης ή ανησυχία που επηρεάζει την καθημερινότητα και την υγεία. Έγκαιρη παρέμβαση βελτιώνει τις πιθανότητες ανάκαμψης.

Η οικογένεια και οι φίλοι μπορούν να προσφέρουν υποστήριξη με σεβασμό και χωρίς κρίση, ενθαρρύνοντας την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας και τη συμμετοχή στο θεραπευτικό πλάνο. Η ενημέρωση και η συνεργασία με τους θεραπευτές είναι πολύ βοηθητικές.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας για την υγεία σας, συμβουλευτείτε επαγγελματία υγείας.

Η ψυχογενής βουλιμία (βουλιμία νεύρωσης) είναι διαταραχή όπου κάποιος/α έχει επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας και στη συνέχεια προσπαθεί να αντισταθμίσει με καθαρτικές ή άλλες συμπεριφορές. Συχνά συνοδεύεται από έντονη ανησυχία για το βάρος και έλλειψη ελέγχου κατά τα επεισόδια.

Συνηθισμένα σημάδια είναι τα επεισόδια υπερφαγίας, εμετοί, χρήση καθαρτικών, υπερβολική άσκηση και εμμονή με το σώμα. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν κόπωση, διαταραχές πέψης και αλλαγές στη διάθεση.

Η αιτιολογία είναι πολυπαραγοντική και περιλαμβάνει βιολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Στρες, χαμηλή αυτοεκτίμηση και πίεση για το ιδανικό σώμα μπορούν να συμβάλλουν στην εκδήλωσή της.

Αναζητήστε βοήθεια εάν τα επεισόδια υπερφαγίας και οι καθαρτικές συμπεριφορές επαναλαμβάνονται ή επηρεάζουν την καθημερινότητά σας. Ζητήστε άμεσα υποστήριξη αν υπάρχει σοβαρό σωματικό πρόβλημα, έντονο άγχος ή σκέψεις αυτοκαταστροφής.

Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία (π.χ. γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία), διατροφική υποστήριξη και ψυχοκοινωνική βοήθεια. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να εξεταστεί και φαρμακευτική υποστήριξη από ειδικό.

Να δείχνετε υποστήριξη χωρίς κριτική, να ακούτε προσεκτικά και να ενθαρρύνετε την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας. Αποφύγετε σχόλια για το βάρος ή την εμφάνιση και βοηθήστε στη σύνδεση με εξειδικευμένους πόρους.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία.

Οι ψυχώσεις περιγράφουν καταστάσεις στις οποίες η αντίληψη της πραγματικότητας ή οι διαδικασίες σκέψης επηρεάζονται σημαντικά. Συχνά περιλαμβάνουν συμπτώματα όπως ψευδαισθήσεις ή παραληρητικές ιδέες, αλλά η εικόνα είναι διαφορετική σε κάθε άτομο και απαιτεί επαγγελματική αξιολόγηση.

Συνηθισμένα συμπτώματα είναι ψευδαισθήσεις (π.χ. ακουστικές), παραληρηματικές ιδέες, αποδιοργανωμένη σκέψη ή ομιλία και σημαντική μείωση της κοινωνικής λειτουργικότητας. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανίζονται βαθμιαία ή αιφνίδια και διαφέρουν σε ένταση μεταξύ των ατόμων.

Ο κίνδυνος αυξάνεται από ένα συνδυασμό παραγόντων όπως κληρονομικότητα, νευροβιολογικές ευαισθησίες, σοβαρό ψυχοπιεστικό γεγονός ή χρήση ψυχοδραστικών ουσιών. Η ακριβής αιτία είναι συνήθως πολυσύνθετη και διαφορετική σε κάθε περίπτωση.

Η αξιολόγηση γίνεται από ψυχίατρο ή από διεπιστημονική ομάδα ψυχικής υγείας που περιλαμβάνει ψυχολόγο και άλλους ειδικούς. Η διαδικασία περιλαμβάνει κλινική συνέντευξη, αξιολόγηση συμπτωμάτων και, όταν χρειάζεται, εξετάσεις για τον αποκλεισμό οργανικών αιτιών. Συστήνεται έγκαιρη προσέλευση σε ειδικό.

Οι κύριες προσεγγίσεις περιλαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή με αντιψυχωσικά, ψυχοθεραπείες προσαρμοσμένες στην ψύχωση, ψυχοεκπαίδευση και κοινωνική υποστήριξη. Η θεραπεία είναι εξατομικευμένη και στοχεύει στη μείωση συμπτωμάτων, την πρόληψη υποτροπών και την αποκατάσταση της λειτουργικότητας. Οι αποφάσεις για τη θεραπεία λαμβάνονται από επαγγελματίες σε συνεργασία με το άτομο και την οικογένεια.

Πολλοί άνθρωποι βιώνουν σημαντική βελτίωση και επανέρχονται σε ικανοποιητική λειτουργικότητα με κατάλληλη θεραπεία και υποστήριξη. Ο όρος «ανάρρωση» μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα για κάθε άτομο — από μείωση συμπτωμάτων μέχρι βελτίωση στην ποιότητα ζωής και στην κοινωνική συμμετοχή.

Εξασφαλίστε την ασφάλεια του ατόμου και των γύρω, προσπαθήστε να διατηρήσετε ψυχραιμία, και απευθυνθείτε άμεσα σε υπηρεσίες επειγόντων περιστατικών ή σε τμήμα επειγόντων ψυχικής υγείας, αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος. Μην επιχειρήσετε μόνοι σας να επιβάλετε θεραπεία· επικοινωνήστε με επαγγελματίες. Σε περίπτωση επικινδυνότητας, καλέστε τις τοπικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για προσωπικές συμβουλές και διάγνωση απευθυνθείτε σε ειδικό ψυχικής υγείας ή ιατρό.

Πρόκειται για ψυχικά συμπτώματα όπως ψευδαισθήσεις ή παραλήρημα που σχετίζονται άμεσα με τη χρήση, την υπερδοσολογία ή την απόσυρση ουσιών. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται κατά τη διάρκεια χρήσης ή λίγο μετά και μπορεί να είναι παροδικά.

Μπορούν να εμπλέκονται ψυχοδιεγερτικά (π.χ. κοκαΐνη, αμφεταμίνες), ψυχεδελικά, υψηλές δόσεις κανναβινοειδών, καθώς και αλκοόλ κατά την αποτοξίνωση ή ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα. Η αντίδραση εξαρτάται από τη δόση, τη διάρκεια χρήσης και τις ατομικές ευαισθησίες.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, παραλήρημα, αποδιοργανωμένη σκέψη και αλλαγές στη συμπεριφορά. Συχνά συνυπάρχουν άγχος, σύγχυση και διαταραχές ύπνου.

Αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια ή επικοινωνήστε με υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης εάν υπάρχει κίνδυνος για ασφάλεια. Ενημερώστε τους επαγγελματίες για τις ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν και αποφύγετε να αφήσετε το άτομο μόνο του/της.

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει ιατρική αξιολόγηση, σταθεροποίηση και διακοπή της υπεύθυνης ουσίας, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να δοθούν φάρμακα για την ανακούφιση ψυχωτικών συμπτωμάτων. Μακροπρόθεσμα, η υποστήριξη για αποχή από ουσίες και η θεραπεία εθισμού είναι σημαντικές για την πρόληψη υποτροπών.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας, συμβουλευτείτε επαγγελματία υγείας για αξιολόγηση και καθοδήγηση.

Η πυρομανία περιγράφεται ως πρότυπο επαναλαμβανόμενων, εσκεμμένων ενεργειών κατά τις οποίες ένα άτομο προκαλεί φωτιά και νιώθει έντονη ένταση ή ενθουσιασμό πριν και ανακούφιση μετά. Πρόκειται για ένα ζήτημα ψυχικής υγείας που απαιτεί αξιολόγηση από ειδικό.

Συχνά σημάδια περιλαμβάνουν επανειλημμένες παρορμήσεις για πρόκληση φωτιάς, εστίαση στο θέμα και έντονη συναισθηματική ένταση πριν από τη δράση. Μπορεί επίσης να υπάρχει μυστικότητα, αδιαφορία για τους κινδύνους και δυσκολία στην αντίσταση της παρόρμησης.

Οι αιτίες είναι πολυπαραγοντικές και μπορεί να περιλαμβάνουν βιολογικούς, ψυχολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Δεν υπάρχει μία μοναδική αιτία και η εκτίμηση πρέπει να γίνει από ειδικό.

Αναζητήστε βοήθεια εάν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για εσάς ή άλλους, ή αν οι παρορμήσεις είναι επαναλαμβανόμενες και δύσκολα διαχειρίσιμες. Επικοινωνήστε με γιατρό, ψυχολόγο ή υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ανάλογα με τη σοβαρότητα.

Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία για τη διαχείριση παρορμήσεων και συναισθημάτων, καθώς και υποστήριξη για την ασφάλεια και την πρόληψη υποτροπής. Η συγκεκριμένη προσέγγιση καθορίζεται από επαγγελματία ψυχικής υγείας μετά από αξιολόγηση.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Αν έχετε ανησυχίες για την ψυχική σας υγεία, επικοινωνήστε με εξειδικευμένο επαγγελματία.

Είναι ένα μοτίβο προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από σταθερή αποστασιοποίηση από κοινωνικές σχέσεις και περιορισμένη συναισθηματική έκφραση. Τα άτομα μπορεί να προτιμούν τη μοναξιά και να δείχνουν ανεξαρτησία από κοινωνικές επαφές.

Συνηθισμένα χαρακτηριστικά είναι η προτίμηση για μοναχικές δραστηριότητες, λίγες ή μη στενές σχέσεις, περιορισμένη έκφραση συναισθημάτων και μικρό ενδιαφέρον για κριτική ή έπαινο. Δεν συνεπάγεται απαραίτητα έλλειψη νοήματος ή ικανότητας για σκέψη.

Η ντροπαλότητα και η κοινωνική φοβία συνδέονται με άγχος και φόβο απόρριψης, ενώ στη σχιζοειδή διαταραχή η απομάκρυνση συνήθως δεν οφείλεται σε φόβο αλλά σε περιορισμένη επιθυμία για κοινωνικές σχέσεις. Η κινητήρια αιτία και η συναισθηματική εμπειρία διαφέρουν σημαντικά.

Οι αιτίες θεωρούνται πολυπαραγοντικές και περιλαμβάνουν γενετικούς, βιολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες καθώς και πρότυπα ανατροφής. Συνήθως δεν υπάρχει μία μοναδική αιτία.

Η ψυχοθεραπεία (π.χ. ψυχοδυναμική ή γνωστική-συμπεριφορική) μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση και βελτίωση κοινωνικών δεξιοτήτων και λειτουργικότητας. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιούνται φαρμακευτικές παρεμβάσεις για συνοδά συμπτώματα, πάντα υπό επίβλεψη ειδικού.

Σεβαστείτε τα όρια και την ανάγκη για αυτονομία, προσφέρετε πρακτική υποστήριξη και μην πιέζετε για κοινωνική ένταξη με τρόπο που προκαλεί πίεση. Ενθαρρύνετε με ευαισθησία την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας εάν το άτομο το επιθυμεί.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Εάν έχετε ανησυχίες για την υγεία σας, συμβουλευτείτε επαγγελματία υγείας.

Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια ψυχική διαταραχή που επηρεάζει τη σκέψη, την αντίληψη, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά. Συχνά συνδέεται με ψευδαισθήσεις, παραληρητικές ιδέες και κοινωνική απόσυρση.

Τα συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, παραληρητικές ιδέες, αποδιοργανωμένη σκέψη και μειωμένη κοινωνική λειτουργία. Επίσης μπορεί να υπάρχουν γνωστικές δυσκολίες όπως προβλήματα μνήμης και συγκέντρωσης.

Η ακριβής αιτία δεν είναι πλήρως γνωστή. Πιθανοί παράγοντες είναι η γενετική προδιάθεση, νευροχημικές ανισορροπίες και περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως το στρες ή τραυματικά γεγονότα.

Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει αντιψυχωσικά φάρμακα και ψυχοθεραπεία. Σημαντική είναι επίσης η κοινωνική υποστήριξη, η εκπαίδευση και η αποκατάσταση δεξιοτήτων.

Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια εάν εμφανιστούν συμπτώματα όπως διαταραγμένη σκέψη, ψευδαισθήσεις ή αν υπάρχει κίνδυνος για εσάς ή άλλους. Η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την έκβαση.

Πολλοί άνθρωποι με σχιζοφρένεια μπορούν να έχουν ποιοτική ζωή με την κατάλληλη θεραπεία και υποστήριξη. Η σταθερή παρακολούθηση, οι δεξιότητες διαχείρισης και το δίκτυο υποστήριξης βελτιώνουν τη λειτουργικότητα στην καθημερινότητα.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Αν έχετε ανησυχίες για την ψυχική σας υγεία, συμβουλευτείτε επαγγελματία υγείας.

Είναι μια ψυχική διαταραχή με συμπτώματα ψύχωσης που μοιάζουν με αυτά της σχιζοφρένειας αλλά συνήθως έχουν μικρότερη διάρκεια ή διαφορετική κλινική εικόνα. Η διάγνωση και η διαχείριση γίνονται από ειδικούς ψυχικής υγείας.

Μπορεί να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις, αποδιοργανωμένη σκέψη ή συμπεριφορά και αλλαγές στην επικοινωνία. Τα συμπτώματα και η έντασή τους ποικίλλουν ανά άτομο και χρειάζονται εκτίμηση από επαγγελματία.

Η σχιζοφρενικομορφη διαταραχή συχνά παρουσιάζει παρόμοια συμπτώματα με τη σχιζοφρένεια αλλά συνήθως με μικρότερη διάρκεια ή διαφορετική πορεία. Μόνο ένας ειδικός μπορεί να καθορίσει τη σωστή διάγνωση μετά από λεπτομερή αξιολόγηση.

Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ψυχοθεραπεία και υποστηρικτικές υπηρεσίες για τη βελτίωση της λειτουργικότητας. Το είδος και η διάρκεια της θεραπείας εξατομικεύονται από τον/την θεραπευτή/ρια.

Ζητήστε επαγγελματική βοήθεια αν εμφανίζετε συμπτώματα που επηρεάζουν την καθημερινότητά σας ή αν υπάρχει κίνδυνος για εσάς ή άλλους. Σε περίπτωση άμεσου κινδύνου επικοινωνήστε με τα επείγοντα ιατρικά ή ψυχιατρικά τμήματα ή τις τοπικές γραμμές κρίσης.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για αξιολόγηση και θεραπεία απευθυνθείτε σε εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας.

Είναι μια ψυχική διαταραχή που συνδυάζει συμπτώματα ψύχωσης (όπως ψευδαισθήσεις ή παράνοια) με σημαντικές διαταραχές διάθεσης (κατάθλιψη ή μανία). Τα συμπτώματα και η σοβαρότητα ποικίλλουν ανά άτομο.

Συχνά εμφανίζονται ψευδαισθήσεις, παράληψη σκέψης ή αποδιοργάνωση σκέψης και προβλήματα στην έκφραση του συναισθήματος. Επίσης μπορεί να υπάρχουν συμπτώματα κατάθλιψης ή μανίας και δυσκολία στην καθημερινή λειτουργία.

Η διάγνωση γίνεται από ψυχίατρο ή εξειδικευμένο επαγγελματία με βάση κλινική αξιολόγηση, ιστορικό και παρατήρηση συμπτωμάτων. Ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν και ψυχομετρικά τεστ ή αξιολογήσεις λειτουργικότητας.

Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή (π.χ. αντιψυχωτικά, σταθεροποιητές διάθεσης) και ψυχοθεραπεία. Η υποστηρικτική φροντίδα και οι κοινωνικές υπηρεσίες βοηθούν στη βελτίωση της καθημερινής λειτουργίας.

Πολλοί άνθρωποι με κατάλληλη θεραπεία και υποστήριξη έχουν βελτίωση και μπορούν να διατηρήσουν επαγγελματικές και προσωπικές σχέσεις. Η πορεία είναι ατομική και εξαρτάται από την έγκαιρη παρέμβαση και τη συμμόρφωση στη θεραπεία.

Αναζητήστε άμεσα βοήθεια εάν υπάρχει έντονη αποδιοργάνωση, σοβαρές ψευδαισθήσεις ή παραληρητικές ιδέες, αυτοκτονικές σκέψεις ή κίνδυνος για άλλους. Σε επειγοντα περιστατικά επικοινωνήστε με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ή την τοπική ψυχιατρική φροντίδα.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Απευθυνθείτε σε ειδικό για προσωπική αξιολόγηση και θεραπεία.

Είναι μια διαταραχή προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από ιδιαιτερότητες στη σκέψη, στη συμπεριφορά και στις κοινωνικές σχέσεις. Άτομα μπορεί να εμφανίζουν εκκεντρικές ιδέες, περίεργες αντιλήψεις και δυσκολία στη διατήρηση στενών σχέσεων.

Συμπτώματα περιλαμβάνουν κοινωνική απομάκρυνση, ασυνήθιστες πεποιθήσεις ή ιδεοπάθειες, παράξενη ομιλία και εκκεντρική συμπεριφορά. Η ένταση και η μορφή των συμπτωμάτων διαφέρουν μεταξύ των ατόμων.

Τα αίτια δεν είναι πλήρως κατανοητά και συνήθως περιλαμβάνουν συνδυασμό γενετικών, νευροβιολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Οικογενειακό ιστορικό ψυχικών διαταραχών και τραυματικές εμπειρίες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο.

Η σχιζότυπη διαταραχή αφορά κυρίως σταθερά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και εκκεντρική συμπεριφορά, ενώ η σχιζοφρένεια χαρακτηρίζεται από πιο έντονα ψυχωτικά επεισόδια. Υπάρχει επικάλυψη συμπτωμάτων, οπότε μόνο επαγγελματίας μπορεί να κάνει διάκριση.

Η θεραπεία περιλαμβάνει ψυχοθεραπείες όπως γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία και εκπαίδευση κοινωνικών δεξιοτήτων, καθώς και υποστηρικτικά μέτρα για την καθημερινότητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται φάρμακα για να αντιμετωπιστούν συγκεκριμένα συμπτώματα όπως άγχος ή ψευδαισθήσεις.

Ζητήστε επαγγελματική βοήθεια αν τα συμπτώματα επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα, τις σχέσεις ή την ασφάλειά σας. Ένας ψυχίατρος ή κλινικός ψυχολόγος μπορεί να αξιολογήσει και να προτείνει κατάλληλη υποστήριξη.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας, συμβουλευτείτε επαγγελματία υγείας.

Πρόκειται για έντονη και επίμονη ανησυχία σχετικά με πραγματικά ή αντιλαμβανόμενα ελαττώματα στην εμφάνιση που δεν είναι ή είναι αμελητέα για άλλους. Συνήθως συνοδεύεται από επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές όπως έλεγχος, κάλυψη ή αποφυγή.

Συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν συνεχές σκεπτικό για την εμφάνιση, χρόνιο έλεγχο του εαυτού σε καθρέφτες, προσπάθειες να καλυφθούν ελαττώματα ή αποφυγή κοινωνικών καταστάσεων. Η διαταραχή μπορεί να προκαλέσει άγχος, κατάθλιψη και δυσκολία στην καθημερινή λειτουργία.

Αν οι ανησυχίες για την εμφάνιση επηρεάζουν την εργασία, τις σχέσεις ή την καθημερινή λειτουργία, είναι σημαντικό να ζητήσετε επαγγελματική βοήθεια. Αν υπάρχουν σκέψεις αυτοβλάβης ή σοβαρή αδυναμία λειτουργίας, επικοινωνήστε αμέσως με υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Υπάρχουν αποτελεσματικές παρεμβάσεις όπως η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία (CBT) ειδικά προσαρμοσμένη για τη σωματοδυσμορφία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η φαρμακευτική αγωγή υπό ιατρική επίβλεψη μπορεί να βοηθήσει και η θεραπεία προσαρμόζεται στις ανάγκες του ατόμου.

Ακούστε χωρίς κριτική, δείξτε κατανόηση και αποφύγετε σχόλια που εστιάζουν στην εμφάνιση. Ενθαρρύνετε την αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας και προσφέρετε πρακτική υποστήριξη στη διαδικασία.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Σε περίπτωση ανησυχίας για την υγεία σας, συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία υγείας ή ειδικό ψυχικής υγείας.

Η σωματοποιητική διαταραχή περιλαμβάνει επίμονη ανησυχία για σωματικά συμπτώματα που προκαλούν έντονη δυσφορία ή επηρεάζουν την καθημερινότητα. Τα συμπτώματα μπορεί να μην εξηγούνται ικανοποιητικά από οργανική νόσο και συχνά συνοδεύονται από έντονη εστίαση στο σώμα.

Συνήθη συμπτώματα είναι πόνοι, κόπωση, πεπτικά ή νευρολογικά ενοχλήματα και γενική αίσθηση δυσφορίας. Τα συμπτώματα συχνά επιμένουν και συνοδεύονται από μεγάλη ανησυχία ή υπερβολική ερμηνεία της σημασίας τους.

Πιθανοί παράγοντες περιλαμβάνουν βιολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες, όπως χρόνιο στρες, προηγούμενες αρρώστιες ή δυσκολίες στην αντιμετώπιση συναισθημάτων. Συχνά πρόκειται για σύνθετο συνδυασμό παραγόντων και όχι για μία μοναδική αιτία.

Αναζητήστε βοήθεια αν τα συμπτώματα σας προκαλούν σημαντική αγωνία, επηρεάζουν την καθημερινότητά σας ή συνεχίζουν παρά τις εξετάσεις. Ένας γιατρός ή ειδικός ψυχικής υγείας μπορεί να αξιολογήσει την κατάσταση και να προτείνει κατάλληλη υποστήριξη.

Συχνά βοηθά η ψυχοθεραπεία, ιδίως προσανατολισμένες μέθοδοι όπως η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, μαζί με συνεργασία με τους θεράποντες ιατρούς. Τεχνικές χαλάρωσης, διαχείριση στρες και σταδιακή επιστροφή στις δραστηριότητες συχνά βελτιώνουν τα συμπτώματα.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Εάν έχετε ανησυχίες για την υγεία σας, συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία υγείας.

Η τριχοτιλλομανία είναι μια διαταραχή κατά την οποία το άτομο αισθάνεται έντονη επιθυμία να τραβά τα μαλλιά του. Συνήθως οδηγεί σε εμφανή απώλεια τριχών και συναισθηματική δυσφορία.

Συχνά συμπτώματα είναι επανειλημμένο τράβηγμα τριχών από το τριχωτό της κεφαλής, τα φρύδια ή τις βλεφαρίδες και εμφανής αραίωση. Μπορεί να συνοδεύεται από ντροπή, άγχος ή αποφυγή κοινωνικών καταστάσεων.

Οι αιτίες είναι συνήθως πολύπλοκες και περιλαμβάνουν γενετικούς, βιολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Συχνά σχετίζεται με άγχος, ένταση ή συνήθεια που ενισχύεται με τον χρόνο.

Αναζητήστε βοήθεια αν το τράβηγμα προκαλεί πόνο, σημαντική απώλεια τριχών, ψυχολογική δυσφορία ή δυσλειτουργία στην καθημερινότητα. Ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας μπορεί να αξιολογήσει την κατάσταση και να προτείνει κατάλληλες επιλογές υποστήριξης.

Υπάρχουν ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις όπως η Προσαρμοστική Θεραπεία Συμπεριφοράς (HRT) και άλλες μορφές γνωσιακής-συμπεριφορικής θεραπείας. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται φάρμακα ή ομάδες υποστήριξης, ανάλογα με τις ανάγκες του ατόμου.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Εάν έχετε ανησυχίες για την ψυχική σας υγεία, συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία υγείας.

Είναι μια κατάσταση με αιφνίδια παρουσία ψυχωτικών συμπτωμάτων όπως ψευδαισθήσεις ή παραληρητικές ιδέες που εμφανίζονται γρήγορα. Συνήθως τα συμπτώματα διαρκούν για σύντομο χρονικό διάστημα, κατά κανόνα λιγότερο από ένα μήνα.

Συχνά εμφανίζονται ψευδαισθήσεις, παραληρητικές ιδέες, αποδιοργανωμένος λόγος ή συμπεριφορά και έντονη σύγχυση. Μπορεί επίσης να παρατηρηθούν έντονα συναισθηματικά ξεσπάσματα και απομόνωση.

Η βραχεία ψυχωτική διαταραχή συνήθως υποχωρεί μέσα σε ημέρες έως εβδομάδες και σχεδόν πάντα σε λιγότερο από ένα μήνα. Εάν τα συμπτώματα επιμένουν πέραν αυτού, απαιτείται περαιτέρω αξιολόγηση.

Συχνές αιτίες ή επιβαρυντικοί παράγοντες είναι ο έντονος στρες, τραυματικά συμβάντα, σοβαρές ασθένειες ή χρήση ουσιών. Υπάρχει επίσης ατομική ευαισθησία που μπορεί να επηρεάσει την εμφάνιση συμπτωμάτων.

Η διαχείριση περιλαμβάνει άμεση σταθεροποίηση, παρακολούθηση και ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί συμβουλευτική και φαρμακευτική υποστήριξη υπό την επίβλεψη ειδικού.

Αναζητήστε άμεση βοήθεια εάν υπάρχει κίνδυνος για την ασφάλεια σας ή άλλων, όπως αυτοτραυματισμός, απειλητική συμπεριφορά ή σοβαρή σύγχυση. Επικοινωνήστε με επαγγελματίες υγείας ή υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχει άμεση επικινδυνότητα.

Πολλοί άνθρωποι ανακάμπτουν πλήρως μετά από ένα επεισόδιο, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει επανεμφάνιση ή εξέλιξη σε άλλη ψυχική διαταραχή. Η τακτική παρακολούθηση και η έγκαιρη παρέμβαση βελτιώνουν τις πιθανότητες καλής έκβασης.

Η υποχονδρίαση είναι επίμονη ανησυχία ότι κάποιος έχει σοβαρή ασθένεια παρά την απουσία ή την ελάχιστη ιατρική απόδειξη. Συχνά συνοδεύεται από υπερβολική παρατήρηση σωματικών αισθήσεων και αναζήτηση ιατρικών εξετάσεων. Δεν παρέχω ιατρική διάγνωση.

Συνηθισμένα συμπτώματα είναι η έντονη ανησυχία για σωματικά συμπτώματα, η συνεχής αναζήτηση πληροφοριών για ασθένειες και η συχνή επίσκεψη σε γιατρούς. Μπορεί να υπάρχει άγχος, δυσκολία συγκέντρωσης και αποφυγή καταστάσεων που προκαλούν φόβο. Το περιεχόμενο αυτό δεν αντικαθιστά επαγγελματική εκτίμηση.

Πιθανές αιτίες περιλαμβάνουν γενετικούς, βιολογικούς και ψυχολογικούς παράγοντες, καθώς και προηγούμενες εμπειρίες ασθένειας. Η έντονη εστίαση στο σώμα και αρνητικές σκέψεις για την υγεία συχνά συμβάλλουν. Για εξατομικευμένη αιτιολόγηση απευθυνθείτε σε ειδικό.

Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία, όπως γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, και σε ορισμένες περιπτώσεις φαρμακευτική υποστήριξη υπό ιατρική επίβλεψη. Τεχνικές διαχείρισης άγχους και εκπαίδευση στην αναγνώριση σωματικών συμπτωμάτων βοηθούν. Συμβουλευτείτε επαγγελματία για εξατομικευμένο πλάνο.

Αν η ανησυχία για την υγεία επηρεάζει την καθημερινότητά σας, τη δουλειά ή τις σχέσεις, ή αν καταναλώνετε πολύ χρόνο σε ιατρικούς ελέγχους, αναζητήστε αξιολόγηση από ειδικό ψυχικής υγείας. Επίσης εάν νιώθετε σοβαρό άγχος ή κατάθλιψη, αξίζει να ζητήσετε βοήθεια. Αυτό δεν αποτελεί ιατρική διάγνωση.

Βοηθάει η τακτική άσκηση, ο επαρκής ύπνος, τεχνικές χαλάρωσης και ο περιορισμός της συνεχούς αναζήτησης συμπτωμάτων στο διαδίκτυο. Η επικοινωνία με φίλους και η δομημένη καθημερινότητα μπορούν επίσης να μειώσουν το άγχος. Αν τα συμπτώματα επιμένουν, απευθυνθείτε σε επαγγελματία.

Το περιεχόμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστά επαγγελματική διάγνωση ή θεραπεία. Για ατομική αξιολόγηση και θεραπεία απευθυνθείτε σε εξειδικευμένο επαγγελματία.

ΑΓΟΡΑΦΟΒΙΑ

Τι είναι η αγοραφοβία;

Ποια είναι τα συνηθισμένα συμπτώματα;

Τι μπορεί να προκαλέσει αγοραφοβία;

Ποιες θεραπείες είναι διαθέσιμες;

Πότε πρέπει να ζητήσω επαγγελματική βοήθεια;

Πώς μπορώ να στηρίξω κάποιον με αγοραφοβία;

Αποποίηση

ΑΝΟΙΑ

Τι είναι η άνοια;

Ποια είναι τα συχνότερα συμπτώματα;

Ποια είναι τα αίτια της άνοιας;

Υπάρχουν θεραπείες για την άνοια;

Πότε πρέπει να απευθυνθώ σε γιατρό;

Πώς μπορούν οι φροντιστές να στηρίξουν κάποιον με άνοια;

Αποποίηση ευθυνών

ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ

Αποποίηση ευθυνών

Τι είναι η αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας;

Ποια είναι τα συχνότερα σημεία και συμπτώματα;

Ποια είναι τα πιθανά αίτια;

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Ποιες θεραπείες είναι διαθέσιμες;

Τι να κάνω αν κινδυνεύει η ασφάλειά μου ή κάποιου άλλου;

Υπάρχει πιθανότητα βελτίωσης ή αποκατάστασης;

ΑΠΟΦΕΥΚΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ

Αποποίηση

Τι είναι η Αποφυκτική Διαταραχή Προσωπικότητας;

Ποια είναι τα συχνά συμπτώματα;

Πώς διαφέρει από τη συστολή ή τη φυσιολογική ντροπαλότητα;

Υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες;

Πότε είναι σωστό να ζητήσω βοήθεια;

Τι μπορώ να κάνω μόνος/μόνη μου για να βοηθηθώ;

ΑΠΟΠΡΟΣΩΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ

Αποποίηση ευθύνης

Τι είναι η αποπροσωποποιητική διαταραχή;

Ποια είναι τα πιο κοινά συμπτώματα;

Τι προκαλεί την αποπροσωποποιητική διαταραχή;

Πώς διαφέρει από την ψύχωση;

Πότε πρέπει να ζητήσω βοήθεια και τι μπορώ να κάνω άμεσα;

Υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες;

ΑΠΟΣΥΝΔΕΤΙΚΗ ΑΜΝΗΣΙΑ

Τι είναι η αποσυνδετική αμνησία;

Ποια είναι τα συνηθισμένα συμπτώματα;

Τι μπορεί να προκαλέσει αποσυνδετική αμνησία;

Πώς γίνεται αξιολόγηση και πότε να ζητήσω βοήθεια;

Ποιες θεραπείες είναι διαθέσιμες;

Πώς διαφέρει από άλλες μορφές απώλειας μνήμης;

Αποποίηση ευθυνών;

ΑΠΟΣΥΝΔΕΤΙΚΗ ΦΥΓΗ

Τι είναι η αποσυνδετική φυγή;

Ποια είναι τα κοινά σημεία και συμπτώματα;

Τι μπορεί να προκαλέσει αποσυνδετική φυγή;

Τι πρέπει να κάνω αν βρω κάποιον που φαίνεται να βρίσκεται σε κατάσταση φυγής;

Πώς υποστηρίζεται ή αντιμετωπίζεται η αποσυνδετική φυγή;

Αποποίηση ευθύνης

ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ

Αποποίηση ευθύνης

Τι είναι η Διαλείπουσα Εκρηκτική Διαταραχή;

Ποια είναι τα συνηθισμένα συμπτώματα;

Πώς γίνεται η αξιολόγηση και διάγνωση;

Τι προκαλεί τη διαταραχή;

Ποιες θεραπείες υπάρχουν και τι μπορώ να κάνω;

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ

Αποποίηση

Τι είναι η διαταραχή προσαρμογής;

Ποια είναι τα συνηθισμένα συμπτώματα;

Τι μπορεί να προκαλέσει διαταραχή προσαρμογής;

Πώς αξιολογείται ή διαγιγνώσκεται;

Ποιες θεραπείες είναι αποτελεσματικές;

Πότε πρέπει να ζητήσω βοήθεια άμεσα;

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΥΠΝΟΥ ΔΥΣΥΠΝΙΑ

Τι είναι η δυσυπνία;

Ποιες είναι οι συνηθισμένες αιτίες της δυσυπνίας;

Πότε πρέπει να ζητήσω επαγγελματική βοήθεια;

Τι μπορώ να κάνω μόνος/η για να βελτιώσω τον ύπνο;

Ποιες θεραπείες μπορεί να προταθούν για τη δυσυπνία;

Υποχρεωτική αποποίηση

ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑΚΗΣ ΥΠΕΡΦΑΓΙΑΣ